- ‹ vorige
- 3456 of 5936
- volgende ›
Lekker flexibel zijn. Vooral alles spontaan op je af laten komen en het allemaal maar even leuk en gezellig vinden. Dat is hoe je je tegenwoordig hoort op te stellen. Niets geen agenda’s met afspraken voor over een paar weken. Of juist wel, maar dan weet je op het moment van het maken van een afspraak al dat het een afspraak onder voorbehoud is. Want er kan zo maar nog iets veel leukers op je pad komen en dan kill je toch gewoon de afspraak die je al had staan. En dan is het ook nog zonder hard feelings van de tegenpartij. Die heeft daar namelijk alle begrip voor. Zelf heeft hij/zij namelijk ook al de nodige afspraken gecancelled. Spontane acties zijn het toverwoord, maar toch zijn agenda’s geen verleden tijd.

Een lege agenda is ook maar zo leeg. En helemaal niet ‘stoer’. Hoe voller, hoe beter, want dat is het bewijs van een bruisend sociaal leven. Aan de andere kant is het ook inderdaad wel zo dat de spontane afspraken het leukste zijn. Zo liep ik afgelopen week op het station van Den Haag, waar ik vrijwel nooit te vinden ben, opeens een vriendin van vroeger tegen het lijf. We moesten op dat moment allebei onze trein halen, maar besloten wel een dag later af te spreken. Zij bleek dan namelijk ook in Amsterdam te moeten zijn. Het zou een avond worden die me nog lang zou heugen. Wel moest ik daarvoor een hardloopafspraak afzeggen…
Maar soms, heel soms, zoals nu, verlang ik naar de vaste afspraken (die niet met potlood, maar gewoon met pen in de agenda staan) en het credo afspraak is afspraak. Dan ben ik al het spontane zat, wil ik simpelweg niet voor verrassingen komen te staan en gewoon weten waar ik aan toe ben. Zoals vandaag, na een hectische week waarin mijn flexibiliteit weer flink op de proef is gesteld. Dus ik ga ervan uit dat over een uurtje mijn deurbel gaat en mijn vriendinnen met een fles wijn in de deuropening staan, het tafeltje bij dat leuke restaurantje inderdaad nog steeds op mijn naam staat, ik daarna in de schouwburg zit met mijn zus, om vervolgens tegen een uurtje of 12 mijn vriend in bed aan te treffen. Hopelijk werkt iedereen een beetje mee…alstublieft!
Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.
Reacties
12 september, 2009 - 17:34
zoiets als het Peruaans uurtje waar iedereen gewoon later de dag begint.
Nieuwe reactie inzenden