Eigenlijk heb ik momenteel nauwelijks een idee wat zich in de rest van de wereld afspeelt. Het kan me ook weinig boeien. Ik begrijp dat Michael Jackson inmiddels echt de onderkant van de grasmat ligt te bekijken. God, dat werd tijd. Ow Arie is inmiddels toch weg bij de EO. God, dat werd ook echt tijd. Marco Borsato wordt mogelijk verdacht van kennis van de fraude van de Entertainmentgroup en Beau weet weer voor de zoveelste keer met een kutprogramma te komen, hoe doet ie dat toch want ik mag hem wel. De rapporten van Koninginnedag zijn openbaar en de tafels op tv zaten volgestouwd met deskundigen waar we er volgens mij ook teveel van hebben in dit land. Er zal vast wel meer en belangrijker nieuws zijn geweest de afgelopen week maar daar had ik geen zin in. We hadden hier wel iets anders aan ons hoofd.

De vermoedelijke uitzaaiingen in de longen van mijn liefie zijn inmiddels niet meer vermoedelijk. Bij zijn rechterlong hebben ze vorige week tijdens een kijkoperatie de plek kunnen wegsnijden. Voor zijn linkerlong zitten we aankomende week bij de oncoloog om z.s.m. met de chemokuur te beginnen.

Dus f*ck Arie, f*ck Marco en f*ck Beau. Ze gaan hun gang maar. Wat ik eigenlijk wil is schelden, schoppen, slaan, krijsen...kortom alles wat herrie maakt of zeer doet. Het is allemaal zo vreselijk betrekkelijk ineens.

Ik heb het gevoel of we in een heel slechte film spelen. We hopen allebei dat de regisseur ieder moment roept "cut" of in dit geval mag "kut" ook. Alles lijkt onwerkelijk, een soort roes.

En ik word zo verdrietig als ik naar hem kijk. Verdrietig en boos.
Ik wil niet dat hij pijn heeft of gaat krijgen. Ik wil niet dat hij beroerd en ziek en verdrietig is. Want dat is de associatie die ik heb met kanker en het bestrijden daarvan. Rotzooi is het, die chemotroep die ze in zijn lichaam gaan pompen, die hem moet gaan genezen.

Ik wilde dat ik nooit "Komt een vrouw bij de dokter" had gelezen van Kluun. Echt een prachtig boek als het jezelf niet te wachten staat zeg maar. Ik hou van deze man en ik wil dat hij gelukkig en gezond is en dat we samen nog heel vaak met onze blote voeten door de branding kunnen lopen en barbecuen aan zee en sneeuwengelen maken in de winter. We gaan het ook allemaal blijven doen vind ik, dat kan het alleen maar dragelijker door worden toch? En nu gaan we samen heerlijk Bert Visscher kijken of Wat vindt Nederland of wat dan ook want samen lachen helpt alvast een beetje.

Een overzicht van mijn logs vind je hier