Lang leve het wereldwijde web! Dankzij internet ben ik nu éen auto, twee huizen, acht vakanties, tientallen geldtransacties, 52 columns en honderd keer schaterlachen verder. Hoe had ik dat voor elkaar gekregen als er geen internet was? Waarschijnlijk door heel goed kranten na te pluizen en schriftelijke overboekingsopdrachten naar mijn bank te sturen. En het schaterlachen was wellicht beperkter geweest, maar gelukkig heb ik nu dus toegang tot Youtube en Buro Renkema.

Maar als er een medium is waar menigeen nog niet goed mee kan omgaan, dan is het email. Vroeger moest je een brief tikken, bellen of faxen. Voordat je daar aan begon, dacht je eerst na over wat je wilde zeggen. Maar nu wordt te snel gemaild. Hup, allemaal bagger in je digitale brievenbus.

Het verneukeratieve van email is dat je alleen achter je laptop zit terwijl je met iets sociaals bezig bent. Zonder andermans fronsen of protesten te hoeven zien, kun jij je hart luchten, je gal spuwen en voor je het weet heb je op ‘send’ gedrukt. En dat kan best bot overkomen.

Wat ook mooi is, zijn de eindeloze forwards binnen de uit de kluiten gewassen organisatie. Iemand van de ene afdeling stelt een vraag aan de andere afdeling. Dan valt een digitale stilte, gevolgd door een eindeloos doorgebreide email opgebouwd uit forwards over verschillende lagen van die ondoorzichtige bedrijfsstructuur. En wat blijkt, de vraag komt weer op jouw bordje! Iedereen heeft als een kip zonder kop anderen lopen raadplegen zonder even na te gaan van wie die vraag oorspronkelijk was.

Dan heb je nog mensen die gek zijn op reply all of de cc. Sommigen willen daarmee laten zien hoe goed ze bezig zijn, anderen willen zich daarmee indekken bij een dreigend conflict. En dan natuurlijk hopen op bijval. De paradox is echter dat hoe meer mensen in deze wolk van emails betrokken worden, hoe minder mensen zich aangesproken voelen. Het is hetzelfde als iemand in een drukke winkelstraat vakkundig op de bek getimmerd wordt en niemand ingrijpt. Iedereen is verantwoordelijk, dus niemand doet wat. Nielsen, een onderzoeks- en mediabureau, heeft sinds een half jaar de reply-all knop van zijn medewerkers onbruikbaar gemaakt.

Het is dus uitkijken geblazen met Outlook. Emails schieten geregeld hun doel voorbij. Dus wat betreft de digitale berichten is het tegenovergestelde van snelheid bedachtzaamheid.

Mijn andere columns vind je hier

Bekijk alle logs van Kirin