Waarschuwing vooraf. Waarschijnlijk wel zo handig als je BzV dit seizoen hebt gezien. Hoewel misschien ook niet helemaal nodig, ik zal proberen die besproken subjecten van een korte karakterschets te voorzien. Zelf had ik de eerste aflevering ergens in mei waarin de boeren een oproep deden niet gezien, wellicht dat dat aan mijn onderstaand beschreven verwondering ten grondslag ligt. Ik viel dus in de tweede aflevering waar de boeren hun brieven krijgen.

Situatieschets; Yvon gaat monter op pad en jaagt met haar schelle stem eerst alle boeren de stuipen op het lijf voor ze met haar postzakje voor de neus van de zenuwachtige boer in kwestie gaat zwaaien. “Hoeveel brieven denk je dat je hebt gehad?” Ja, shit denkt die boer. Er kijken 3 miljoen mensen naar deze show. Zelfs al schrijft maar 0.0001 procent, verdeelt over de tien boeren, dan moet ik toch wel een briefje of 30 in mijn kiel kunnen steken. Hij zegt: “Nou, as ut er maer meer als twei bin, dan ken’k tenminste kiezen, haha”. Pijnlijk.

Op het plaatje van links naar rechts: Hans, Peter, Wietse, Jos en Wim.

Eerste fascinatiepunt. De onevenredige verdeling van de brieven over de boeren.
Naar mate de uitzending vordert worden de boeren verdeeld in de vijf populairste en de vijf die de minste brieven hebben gekregen. Maar nu het opvallende bij die verdeling van brieven, HOE kan het bijvoorbeeld dat de oude, schele Limburgse papa van dat huilende bloemenkwekende poesje Hans, 25 brieven krijgt en ene Johannes, nog een jonge vent, niet knap maar ook niet scheel, slechts 14? Oprechte verwondering mijnerzijds. Theorieën welkom.

Ligt het aan de demografische verdeling van de kijkers? Zijn er meer oudere boerinnen in spé die hun kant schoon zien zich te verstoppen in een verre boerderie? De jonge dames schrijven zich toch liever in op relatieplanet? Dit lijkt het toch niet te zijn, jonge boer Wietse bijvoorbeeld mocht zich verheugen op rond 180 geïnteresseerden. Waar deze dames dan precies interesse in hadden werd me niet helemaal duidelijk, want Wietse kan niet meer dan 10 woorden gesproken hebben in de uitzending. Maar hij lacht leuk ja, dat wel.

Brengt me bij mijn tweede punt. Hoe de boeren tot hun keuzes zijn gekomen van de tien dames die ze willen ontmoeten. Een hemel op aard natuurlijk, tientallen vrouwtjes die zich op hun paasbest op de foto aan je willen voorstellen, gedichten voor je schrijven en flessenpost fabriceren. Goed, uiteindelijk moet je wat en staan er tien dames. Mijn verbazing zat voornamelijk bij boer Wim. Wim is een soort boeddha op pootjes. Een man van weinig woorden, met glimmend rood kerstman hoofd. Zijn vrouwenkeuze was gewoon crimineel! Maagden van 50 met een olifantjestrui, dikke vrouwen met schurft op de kin en reli-fanaten poserend bij het kruis van de Heer. Argh! Uiterlijk is ook niet alles zullen we maar zeggen...

Dan mijn laatste punt dat om opheldering vraagt. De instant verliefdheid van de vrouwen na de speeddates met hun boer. Ze zijn allemaal verkocht. Hebben ‘de klik’. Voelen dat ‘hier wel wat zit’. Dat kan niet. Je hebt een tv-filmpje gezien, vervolgens spreek je iemand vijf minuten met een camera op je smoel en je voelt een klik? Nee, nee en nog eens nee. We hebben allemaal wel eens een internet date gehad, je komt aanlopen en je denkt, “Naaaaaah, dit is hem toch niet”. Dat moeten sommige van die vrouwen toch ook gehad hebben? Zou het te maken hebben met competitiedrang? Dat als je daar bent dat je dan ook gekozen wil worden? De andere vrouwen de ogen uit wil steken? Willen ze op tv? Zijn ze zo dol koeien dat ze verdulle alles, ALLES zeg ik je, zullen doen om in die stal terecht te komen?

Schrijnendste voorbeeld hiervan was voorgenoemde boer Wietse. Zoals gezegd, deze man praat niet. Zelfs als je hem een open vraag stelt lukt het hem nog slechts om lief te lachen, terwijl je de pijn in zijn ogen ziet van onmacht, omdat het hem niet lukt een coherent antwoord te formuleren. De filmpjes van zijn dates zijn tenenkrommend en je bloost bijna achter de tv van plaatsvervangende schaamte. Tuurlijk, ik begrijp dat er gemonteerd wordt en dat de stiltes worden uitvergroot, maar als het je lukt om in een date van vijf minuten voor twee goede minuten aan ongemakkelijke stiltes te verzamelen ben je toch niet op de goede weg. Zo worstelt onze Wiets zich door zijn tien dames heen. In pure wanhoop grijpt hij naar openingszinnen als: “Zo, dus ehhh heb jij nog broers uh of zussen of zo?” Really? Dat is de eerste prangende vraag die je je wellicht toekomstige bruid wilt stellen?

Maar kennelijk vinden deze desperate dames dit allemaal geen enkel punt en zien ze zich allen tot het eind der tijden genoeglijk zwijgend naast hun boer op bank zitten met op de achtergrond een luid tikkende koekoeksklok. Lekker rustgevend.

Een overzicht van mijn eerdere logs? Klik dan hier!

Bekijk alle logs van Nini