We zijn nog jong, zo rond de 20 à 30 jaar. Natuurlijk blijft mijn hart nog wel een tijdje kloppen. Daar denk je toch nog niet over na. Je zit midden in een boeiende opleiding of staat aan het begin van een spannende carrière. Je komt misschien wel de man of vrouw van je dromen tegen. Je bouwt je eerste nestje. De wereld ligt aan je voeten. Maar niet voor iedereen is dit zo vanzelfsprekend.

Om ook deze mensen een stem te geven, werd een jaar geleden het documentaireproject Hart, Keep Beating opgezet. In dit documentaire project wordt een vergeten Europese geschiedenis in de spotlights gezet. Een vreselijke geschiedenis waar niet veel Europeanen weet van hebben. De initiatiefneemster is de Deense Mia Degner, die ik zo´n vier jaar geleden ontmoette tijdens een jongerenproject in Algès in Portugal, waar we allebei aan meededen. We hadden een gedeelde interesse: films maken. Ik was net afgestudeerd als documentaire-regisseur en Mia was bezig met een filmopleiding in Lissabon. Mia keerde hierna terug naar Kopenhagen en ik bleef in Portugal. Maar we bleven contact houden en wisselden regelmatig ideeën uit.

Toen ik haar kwam opzoeken in Kopenhagen vertelde ze me een verbijsterend verhaal dat erom vroeg om verfilmd te worden. Mia was 10 jaar geleden naar Roemenië geweest om vrijwilligerswerk te doen in een weeshuis. Wat ze daar zag en meemaakte had haar niet losgelaten. De kinderen in het Roemeense weeshuis waren geboren in de jaren´80, onder het communistische regime van Ceauçescu, die een strikt anticonceptie en anti-abortusbeleid voerde om hiermee het Roemeens arbeidspotentieel te versterken. Maar veel families konden hun kinderen niet onderhouden en lieten ze verzwakt achter bij de staatsweeshuizen. Daar was men ervan overtuigd dat de ondervoeding verholpen kon worden door bloedtransfusies. Nieuw bloed, zou nieuwe levensenergie geven. Alleen werd het bloed niet getest, HIV was immers een kapitalistisch probleem. Ruim 10.000 kinderen werden besmet met het HIV-virus.

Vandaag de dag zijn er nog ongeveer 7000 van de 10.000 mensen, die als kind geïnfecteerd werden, in leven. Zij hebben dagelijks te kampen met discriminatie en sociale uitsluiting. Hun gezondheidsproblemen verhinderen het om een goede baan te krijgen of een huis te vinden. Alles wat voor ons vanzelfsprekend is, is voor hen een enorme strijd. Vaak zonder succes. Deze mensen, inmiddels twintigers, hebben een stem nodig en die willen wij ze geven met dit project.

Mia had in de tussentijd haar bedrijf Kulturopa opgericht en werkte haar idee uit tot een concreet plan. Ze wist veel mensen te interesseren en te inspireren met haar idee en wist alle condities te creëren die er nodig waren om dit project te realiseren. Uiteindelijk is het een groepsproject geworden en werd er een Portugese, een Deense en een Roemeense werkgroep opgericht, ieder bestaande uit minimaal 4 jongeren uit het desbetreffende land. Met deze groep Europese jongeren hebben we onze schouders onder dit project gezet. Met behulp van een documentaire willen we een interculturele dialoog op gang brengen, strijden voor gelijke kansen, vechten tegen sociale uitsluiting, maar bovenal deze jongeren een stem en een gezicht geven.

2 oktober 2009 gaat de film Heart, Keep Beating in Kopenhagen in première. De film is wat vorm betreft geïnspireerd op kunstfilms van regisseurs als de Portugese Edgar Pêra (Movimentos Perpétuos), de Roemeense Cristian Mungiu (4 maanden, 3 weken en 2 dagen) en de Deense Hans Fabian Wullenweber (Tvilling). Na de première in Kopenhagen zal de film zijn weg moeten vinden langs Europese filmfestivals en televisiezenders. Daarnaast zullen er uit dit project nieuwe initiatieven ontwikkeld worden waarin opnieuw internationale uitwisselingen, ontmoetingen en ervaringen centraal zullen staan, om zo het Europese hart kloppend te houden. Wil je op de hoogte blijven van dit project, check dan de website van Kulturopa.

Lees hier mijn andere columns.

Bekijk alle logs van Daphinitely