'Voor wie waren we op de vlucht?' is het tweede boek van Turkse schrijfster Perihan Magden dat in het Nederlands vertaald is. Het verhaal gaat over een moeder een een dochter die samen op de vlucht zijn, maar voor wie eigenlijk? Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit het perspectief van de dochter, wat in het begin wat kinderlijk aandoet, maar later voor een beklemmende sfeer weet te zorgen.

Moeder en dochter (namen onbekend) trekken van hotel naar hotel, van dorp naar stad en van land naar land. Ze kunnen nooit ergens lang genoeg blijven, anders zullen ze ontdekt worden. Het gebeurt dan ook vaak genoeg dat ze in het holst van de nacht met alleen een rugzakje vertrekken. Het meisje moet altijd al haar speelgoed en al haar kleren achterlaten. Zonder bagage ben je immers sneller en val je minder op. Daarnaast kun je in elke stad en elk dorp wel kleding en speelgoed kopen, dus heeft het echt geen zin om al die troep mee te slepen.

Een ding nemen moeder en dochter wel altijd mee. Het boek over Bambi. Dit is hun gebedenboek. In dit boek staan alle levenslessen die je nodig hebt en Moeder wordt geregeld boos op de moeder van Bambi, omdat zij haar kind heeft laten stikken. Haar zal dat nooit overkomen. Dus waakt ze over haar dochter en zorgt ze er voor dat niemand haar ooit pijn zal doen.

Af en toe mist het jonge meisje contact met andere mensen, maar ze begrijpt dondersgoed dat zij en haar moeder geen keuze hebben en moeten blijven vluchten. Naarmate het meisje ouder wordt, stelt ze echter steeds meer vragen en komt langzaamaan de verschrikkelijke waarheid naar boven.

Zonder het plot te verklappen is het lastig te vertellen waarom dit boek sterk is, maar toch tegenvalt. Het is aardig geschreven in een vlotte stijl. Zelf houd ik van pageturners, maar omdat het best lang duurt voor er eindelijk helderheid komt, kan ik me voorstellen dat mensen afhaken. Er wordt gedurende het boek voor mijn gevoel naar een climax toegewerkt, helaas is die climax ietwat teleurstellend. Rauw en onverwacht, maar niet bevredigend.

Daarom krijgt dit boek drie van de maximaal vijf roze kogels, het is een fijne pageturner met een goed bedacht verhaal, maar geen briljante literatuur.

Uitgeverij Athenaeum - Polak & Van Gennep
September 2009
240 pagina's

Bekijk alle logs van Judith