- ‹ vorige
- 3442 of 6210
- volgende ›
'Hilarious!' en 'Extremely funny!' roepen de reviews op de kaft van Two Caravans van Marina Lewycka. De beslommeringen van de groep buitenlandse aardbeienplukkers in Engeland zijn echter lang niet altijd om te lachen. De zeven arbeiders uit Oekraïne, Polen, China en Malawi zijn naar Kent gekomen om in korte tijd de grote hoeveelheden geld te verdienen die hun zijn voorgespiegeld. Hun ervaringen worden door (de van oorsprong Oekraïense) Lewycka heel scherpzinnig vastgelegd in deze ontroerende tragikomedie.

De personages vertellen elk op hun beurt het verhaal, ieder in zijn eigen stijl. De Oekraïense Irina is trots op haar goede Engels. Ze komt uit een goed milieu en kijkt neer op mijnwerkerszoon Andriy, die uit een "totaal ander Oekraïne" komt. Emanuel uit Malawi schrijft brieven vol verkeerd gespelde namen aan zijn zus, die ook ergens in Engeland zou moeten wonen. Andriy en Thomasz hebben regelmatig problemen met hun gebrekkige Engels. Lewycka beschrijft pijnlijk realistisch hoe dit tot gevolg heeft dat ze worden opgelicht op een vissteiger.
Een extra hoofdrol is weggelegd voor een hond, die in capitaal communiceert: "I AM DOG I RUN I RUN ALONE FIELD HEDGE ROAD". In het dankwoord kunnen we lezen dat de auteur advies heeft gehad van drie hondenexperts om de gedachtegangen van 'dog' waarheidsgetrouw te kunnen noteren.
Dit is zo'n boek waarin verschrikkelijk veel misgaat. Door onhandigheid en miscommunicatie maar vooral ook door nare slechteriken. Als aardbeienplukkers worden de arbeiders al uitgebuit voor een hongerloontje en een slaapplaats in een te kleine caravan, maar het wordt nog veel erger als de groep het aardbeienveld verlaat en het land in trekt.
Het dieptepunt is de intensieve pluimveehouderij "Buttercup Meadow" waar sommigen van hen terechtkomen. Zeer beeldend beschrijft Lewycka de leefomstandigheden van de kippen, gevolgd door het hele proces van kip tot supermarkt-kipfilet. Triest maar ook grappig en scherp beschreven. Mocht dit verhaal verfilmd worden dan ligt het script al klaar in de vorm van het boek zelf, zo filmisch is het geschreven.
Helaas is het boek nog niet in de Nederlandse vertaling verschenen, maar dit kan vast niet lang meer duren. Kijk ernaar uit of lees alvast de Engelse uitgave. Want dit boek is vier roze kogels waard:
Mijn andere reviews en columns vind je hier.
Reacties
8 september, 2009 - 23:05
Ik moet zeggen dat ik na A Short History of Tractors in Ukrainian (haar debuut) niet dermate van Lewycka gecharmeerd was dat ik meer van haar moést lezen. De thematiek van Oekraïense immigranten mij niet zo aansprak, waardoor haar tweede boek (het boek van deze review) en de beschrijving op de achterkant mij meteen afstootte. Inmiddels is er ook een derde boek (We Are All Made of Glue) uit, dat ik toevallig door mijn handen heb laten gaan, laatste keer dat ik in Waterstones was.Dat had mij wellicht kunnen verleiden, ware het niet dat ik daarna langs Pride and Prejudice and Zombies kwam en ik mijn geld maar 1 keer uit kon geven (hoe kan ik ook weigeren, met zo'n titel?).
Wellicht ligt het er ook aan dat het als comic novel wordt gepresenteerd en Lewycka niet het niveau van een Nick Hornby, Mark Haddon of, dare I say it, Stephen Fry haalt op het gebied van humor. Verder is het heel solide geschreven en was de trieste situatie van de vader in Short History zeker ontroerend, maar door de pogingen tot humor was de insteek van het boek ietsjes ambivalent, zo niet schizofreen.
Nieuwe reactie inzenden