Ik heb mijn vakantieblues van afgelopen week weg weten te zingen en heb me weer helemaal op het jachtige en arbeidsintensieve dagelijkse leven gestort. Helemaal? Dat ook weer niet. Want soms vraag ik me af waar we het allemaal voor doen. Met oogkleppen op je storten op je o, zo belangrijke carrière; is dat nu alles wat er is?

Je kunt er natuurlijk voor kiezen om het hele jaar je uit te sloven om hogerop te komen en een heleboel geld te verdienen. Dan kan je eindelijk als de zomervakantie aanbreekt twee weken uitpuffen aan het strand op een exotische bestemming en je omringen door luxe. En o wat ben je dan gelukkig. Dan denk je misschien wel; zie mij nu, ik heb het pas echt voor elkaar!

Maar wat als dan ineens een rots op je kop valt, zoals afgelopen week gebeurde op één van de drukst bezochte stranden in de Algarve. Dan ben je dood. Heb je voor niets met oogkleppen op het hele jaar hard gewerkt voor die veel te dure vakantie. Het mag soms best wat minder. Dan krijg je misschien weer eens oog waar het allemaal echt om draait en kun je door het jaar heen ook nog genieten.

Daarom doe ik het niet meer; één of twee weken per jaar echt genieten en de rest van het jaar afzien. Nee, niet voor mij. En daarom hoeft mijn vakantie ook helemaal niet perfect te zijn. Ik schiet niet in de stress als we de verkeerde afslag nemen, wie weet wat je daar wel niet voor verrassends tegenkomt? Misschien erger je, je aan de onduidelijke bewegwijzering, smaakt het eten niet zoals je verwachtte naar aanleiding van de foto´s uit de reisfolder, je bed is te hard en de douche is net iets te koud of net iets te heet. Vakantie of geen vakantie er zijn altijd dingen waar je wél van kan genieten. En zeg eens eerlijk kan het soms ook niet gewoon wat minder. Geluk zit in kleine dingen. Klinkt afgezaagd, maar zo ontzettend waar.

Meer met minder dat gold dit jaar dan ook voor mijn vakantie. Geen luxe resort aan een baai vol schreeuwende, pronkende, vretende en op elkaar gepakte toeristen, maar een huisje in een boerendorp. S´morgens werden we gewekt door de haan en de koe van de buren die samen hun ochtendlied zongen. Niet veel later hoorden we de buurman met zijn paard en wagen van het erf af rijden met zijn klinkende melkbussen achter op de kar.

De eerste dag, op naar de supermarkt om een voorraad in te slaan. Supermarkt?! Die was er dus niet, maar we konden wel bij Theresa in de schuur wat spulletjes kopen, de enige super minimarkt in de buurt. Nee, geen keuze uit 100 merken, 100 verschillende sauzen en andere onzin. Gewoon datgene wat de natuur ons geeft, een fles melk, een aardappel, een tomaat en een ui. Waar kun je dat tegenwoordig nog krijgen zonder dat het voorgestoomd, gemixt, geprakt of verpulverd is.

Er ging een wereld voor me open. Een wereld zoals die eigenlijk altijd zou moeten zijn. Een wereld ontdaan van alle ruis aan overdadige keuzen en overal opduikende mediabeelden die je gedachten stelen en opslokken en de ware schoonheid van deze wereld onnodig verbloemen. We zijn zo verwend dat we steeds minder snel tevreden zijn. Maar ik heb de oplossing. Sla, in plaats van naar meer en groter te zoeken, eens de tegenovergestelde weg in.

Lees hier mijn andere columns.

Bekijk alle logs van Daphinitely