’s Ochtends in alle rust ontbijten, ’s middags ontspannen met heerlijke cocktails en ’s avonds genieten van exotische maaltijden. Verder geen irritant snoozende wekkers, maar gewoon slapen en wakker worden wanneer ík en mijn biologische klok dat willen. Met m’n voeten in het parelwitte strand, zonnetje op m’n gezicht en wanneer het me te heet onder de voeten wordt, de helderblauwe zee in sprinten om af te koelen. Dat is hoe mijn leventje er over een paar dagen uit ziet. Ik ga namelijk op vakantie! Maar nu heb ik stress. Want ik moet nog zóveel doen. Waaahhhh!

Om te beginnen op m’n werk. Het gevoel onmisbaar te zijn, breekt altijd een week voor mijn vertrek aan. Gaat het wel allemaal goed komen? Kunnen mijn collega’s wel een hele week lang zonder mij? Zullen mijn klanten nog wel klant zijn over een week? En dus schrijf ik dikke overdrachtsdocumenten (ook een beetje bedoeld om te voorkomen dat ik op mijn vakantieadres een beeld schets van een prototype workaholic die zelfs op het strand zit te bellen met haar collega’s…) en begint mijn werkdag toch wel zeker een dik uur eerder en gaat ‘ie zeker zo lang door.

Tussen de bedrijven door probeer ik me ook nog onder te dompelen in het vakantiegevoel. Dat ‘moet’ namelijk ook; de voorpret is namelijk het halve werk! Tijdens mijn pauze ren ik dus de selexyz in voor wat reisboeken en een stapel tijdschriften, en na mijn werk scoor ik nog wat allerlaatste zomer outfitjes bij de H&M. Oh, en laat ik vooral mijn zonnebrandcrème niet vergeten… op mijn to do list!

Ondertussen is het zover mijn laatste werkdagje is aangebroken. Nog even, en dan overvalt me een gevoel van berusting en denk ik een week lang helemaal nergens meer aan. Want zo gaat het namelijk áltijd… Nu alleen nog maar mijn hutkoffer inpakken.

Bekijk alle logs van Floortje