Naïef misschien, maar ik ging er van uit dat ik ondertussen alle eerste keren wel gehad zou hebben en ik wat dat betreft niet langer voor verrassingen zou komen te staan. Dom, heel dom, want die blijven namelijk gewoon komen. Zo ben ik nu in de fase beland dat mensen om me heen kinderen krijgen en/of zich voorbereiden op de mooiste dag van hun leven. En voorafgaand aan dat laatste gaat natuurlijk…een vrijgezellenparty! Binnenkort is het zo ver en heb ik mijn eerste…

De aanstaande bruid weet, als het goed is, nog van niets. En dat is misschien maar goed ook. Als zij zich namelijk net zo zorgen zou maken als ik om haar vrijgezellenfeestje dan zou dat niet ten goede komen aan de huwelijksvoorpret. En vraag ik me ernstig af of zij nog wel op tijd haar wallen vanwege de slapeloze nachten heeft kunnen wegwerken. Hoewel ik als meid van onder de rivieren wel wat gewend ben als het gaat om verkleedpartijtjes en uitbundige uitspattingen, kijk ik toch wel met angst en beven uit naar het feestje dat komen gaat. Maar al te vaak zie ik groepjes vrouwen door de stad zwerven, waarvan één uit het groepje, de ‘gelukkige’ in hoogsteigen persoon, volledig uitgedost omringd wordt door hysterisch lachende vriendinnen. Ik vraag me overigens af in hoeverre de bruid in spe, verkleed in konijnenpak of zwart latex, deze vrouwen op dat moment nog als haar vriendinnen ziet… En wat te denken van onze andere sekse. Ook heren die in het huwelijksbootje gaan stappen, krijgen het vaak zwaar te voorduren. Een konijnenpakje blijkt hen namelijk ook énig te staan… Om vervolgens en masse naar de Heineken Brouwerijen (lekker snel wat biertjes weghakken) of House of Bols (voor degenen voor wie bier passé is en de voorkeur geven aan trendy cocktails) te gaan. Drank moet namelijk veelvuldig vloeien die dag. Ik heb het altijd een lachwekkend beeld gevonden als meerdere vrijgezellenclubs zich gaan verenigen en aansluiten in rijen voor het een of ander: een waar konijnenoverschot! Nu vind ik het in één keer toch wat minder grappig allemaal…

Een paar andere vriendinnen hebben zich opgeworpen als organiserend comité. En alhoewel ik maar al te goed begrijp dat er niet te veel kapiteins op een schip moeten zijn, kan ik toch maar met moeite m’n drang onderdrukken om me te bemoeien met de invulling van de dag. Ach, misschien is het ook wel gewoon een kwestie van koudwatervrees (immers alle eerste keren zijn eng) en moet ik het maar gewoon over me heen moet laten komen, net als mijn vriendin over een paar weken.

Klik hier voor een overzicht van al mijn columns.

Bekijk alle logs van Floortje