De kogel is door de kerk, de teerling is geworpen, het hoge woord is er uit, het konijn uit de hoed, de kaart uit de mouw, het schaap over de dam usw. usw. usw. Ollie heeft bekend, hij is verliefd. En wacht op een reactie van mij. Maar wat moet ik zeggen?

Tsja, Olliebol, de verwarring waar ik eerder over klaagde heb je nu inderdaad wel weggenomen. Ik moet zeggen, ik vind het fijn dat je het gewoon hebt gezegd. Geen spelletjes, geen gekonkel en gedraai, neen, hup je emoties op tafel.

Helaas paardrijlaars kan ik er niets mee. Natuurlijk voel ik me gevleid, maar ik ben niet verliefd op jou.

Ook al ben je een man en heb ik je erg hoog zitten, ik heb al een regiomanager die de boel hier behoorlijk prettig weet te managen. Om in jouw jargon te blijven. En al had ik geen regiomanager gehad, dan nog niet. Nu is het niet mijn bedoeling om je te kwetsen, maar had je niet gewoon je mond kunnen houden?

Geen vrijblijvende spontane wandelingetjes meer in het park, want dan word ik opeens heel zelfbewust, nors en gesloten, bang om signalen af te geven die je op zou kunnen vatten als wederzijdse verliefdheid. Niet meer zomaar over je bolletje aaien, daar elk teken van affectie het sprankje hoop zodanig kan aanwakkeren dat het begint te branden.

En dat is ook dat hele gedoe met mannen en vrouwen. Ik dacht dat ik een leuke sparringspartner had gevonden, iemand die me kon helpen het mysterie man te doorgronden. Maar nee. Zo graag wilde ik je bewijzen dat heus niet alle vooroordelen over vrouwen waar zijn, dat er écht vrouwen bestaan met diepgang (woordgrappen verboden) en dat we heus wel samen kunnen leven. Op deze planeet dan hè, niet in mijn huis, dat zou veel te druk worden.

Ik had zo gehoopt samen grondige analyses te kunnen maken, elkaar te verbazen, met feiten om de oren slaan enzovoort. Maar wat doe jij? Je wordt verliefd. Net als elke andere simpele man die wat meer aandacht dan normaal krijgt van een vrouw. Is dan echt elke man een wandelend stereotype?

Bekijk alle logs van Judith