Vroeger had je kinderfeestjes, partijtjes met friet en appelmoes. Zwemkleding en moeders die stad en land doorkruisten om je thuis te brengen. Tegenwoordig komt de familie langs en heb je ’s avonds een feest met bier, frituurhapjes en een bak chips. Mits je voorzien bent van een flink stel vrienden. Hier ontbreekt het mij lichtelijk aan.
Er willen wel mensen langskomen maar een kamer vol gaat mij niet lukken. Dus moest ik iets origineels bedenken om te gaan doen met mijn kleine gezelschap. Toen viel mijn ook op een wel heel bijzonder uitstapje. Een dagje naar de kamelenmelkerij.

‘Geven kamelen melk?’ hoor ik je denken, jazeker! Want ook kamelen krijgen veulentjes, welpjes, kalfjes, babykamelen? Ze poepen in ieder geval een miniatuurtje uit en die moet eten.

Nou was er een slimme student uit regio Den Bosch die zorgde dat mama kameel haar melkproductie op peil bleef zodat ook wij gebruik kunnen maken van de geneugten van kamelenmelk. Het kan mensen met suikerziekte minder klachten geven en het schijnt ook goed te zijn voor legio andere dingen. Ik moet toegeven dat ik de helft van het verhaal gemist heb door de verstikkende hitte, de saaie manier waarom meneer vertelde (mijn excuses) en mijn aandacht voor de loslopende kameeltjes in het veld ernaast.

Toen begon het interessante gedeelte, het hek ging open en wij mochten met zijn allen door de kamelenweide lopen. Een paar kleine beestjes kwamen nieuwsgierig kijken en brachten wat brullende geluidjes ten gehore.
De grote kamelen in het veld daarnaast gaven antwoord en voor we het wisten zaten we tussen een groep wild communicerende kamelen.
Die niet te zuinig waren om je een flinke duw te verkopen als je in de weg stond.
De kleintjes hadden een ontzettend zacht velletje.
Ook werd er gretig geknabbelt aan tassen, jassen en andere loshangende onderdeeltjes.

De drachtige kamelen zaten in een apart stukje weide met hun bolle buikjes. De kamelenman legde uit dat hij deze had gedekt. Waar uiteraard verschillende woordgrappen op bedacht werden door omstanders. Misschien toeval dat de kamelen van die grote bruine kijkers hebben, net als hun verzorger.
Snel veranderde de kamelenman van onderwerp.

Helaas hebben we niet gezien hoe de kamelen nou precies gemolken werden want dat schijnt nog een flink karwei te zijn aangezien een kameel maar heel kort melk geeft per melkbeurt.
Het moet om die reden met twee man tegelijk gebeuren of met een speciale kamelenmelkmachine.

Na de rondleiding kregen we allemaal een bekertje kamelenmelk om te proeven en kocht ik uiteraard een kannetje voor thuis. Ik kan niet bepaald zeggen dat het heerlijke melk was maar echt veel verschil met koeienmelk zat er ook niet in. Ik ben nou eenmaal geen melkdrinker. Het ging mij alleen maar om de beestjes.

Als afsluiter heb ik nog een houten kameel gemolken met een emmertje eronder die voorzien was van vier siliconen spenen. Kan ik toch nog met recht zeggen dat ik een kameel heb gemolken.

Bekijk alle logs van Leura