Ik woon in een heel keurig Portugees dorpje, in een hele nette buurt met hele nette mensen. Maar niet allemaal natuurlijk. Maar ik dus wel. Ik kom ook niet uit de Oekraïne en mijn man werkt niet het grootste gedeelte van de tijd in Spanje, zodat ik in de tussentijd zonder problemen mijn Portugese minnaar kan ontvangen. Ik ben dan ook helemaal geen hoehoe…heet dat ook alweer!

Toen ik hier kwam wonen, kreeg ik van de vrouw waar ik het appartement van kocht een handleiding met de roddels uit het trappenhuis. Hieruit bleek dat mijn Oekraïense onderbuurvrouw iedere week bezoek krijgt van een minnaar, wanneer haar man aan het werk is in het buitenland. Dat is weer echt Portugees dacht ik toen. Ik kreeg in Nederland ook weleens een vriend op bezoek zonder dat mijn geliefde erbij was. Gewoon op bezoek of voor een etentje. Maar toen ik de buurvrouw op een dag de deur open zag doen voor haar ´vriend´ in een negligeetje, mocht ik toch wel de conclusie trekken dat het hier niet om een gewoon bezoekje ging.

Al sinds ik hier woon, meer dan jaar, komt hij dus geregeld langs. We beschouwen hem al bijna als bewoner van ons flatgebouw. Misschien moeten we hem ook maar eens gaan vragen om een bijdrage te leveren in de servicekosten. Maar verder moet iedereen natuurlijk achter zijn voordeur doen wat hij wil. Ik zou zeggen, doe alsof je thuis bent. Dat deed hij vast ook.

Maar thuis zat zijn vrouw te wachten. Ze begon zich waarschijnlijk af te vragen waar haar man toch heen ging op die avondjes dat hij niet thuis was. Hij zal vast wel een goede smoes hebben gehad. Het moet een hele goede zijn geweest, want hij kwam al meer dan een jaar bijna iedere week en soms meerdere keren per week opdraven. Maar toch, vreemdgaan komt hoe dan ook altijd aan het licht. En ja hoor, ook hij viel door de mand.

Gisteravond ging bij ons de bel. Het was al laat in de avond. Het videoschermpje naast de deur lichtte op, waarop je kunt zien wie er beneden voor de deur staat. Niemand. Even later werd er weer gebeld. Weer niemand. Vast bezopen belletjestrekkers. Maar we wonen echt wel in een nette buurt. Toen barstte ineens de oorlog uit beneden op straat. We hoorden een hysterische vrouwenstem die door merg en been ging. Ik zeg nog tegen mijn vriend, nee niet mijn minnaar, het lijkt wel of er iemand wordt vermoord. Misschien is het beter als ik even ga kijken wat er aan de hand is. Dus ik steek mijn hoofd uit het raam om te checken of ik misschien de politie moet bellen of misschien wel een ambulance. Je weet maar nooit. Dat moet je dus niet doen als je in Portugal woont en blond bent.

Ik zag dat een schreeuwende vrouw met moeite in toom werd gehouden door de minnaar van mijn buurvrouw. Op het moment dat ze mijn blonde haarbos uit het raam ziet hangen, krijg ik de volle lading. Mijn buurvrouw is ook blond. Blond zijn is een beetje vreemd hier. Er zijn namelijk niet zoveel blonde mensen in Portugal. En dus was ik meteen de hoehoe…heet dat ook al weer. Geschrokken trok ik snel mijn hoofd terug naar binnen, maar beneden ging de tirade onverstoord door gericht op mijn raam. Ook de rest van de straat was komen kijken. Behalve mijn blonde buurvrouw. Misschien moet ik alsnog de politie bellen. Ik weet niet of ik nog wel veilig over straat kant als blonde, buitenlandse, hoehoe…heet dat ook alweer.

Bekijk alle logs van Daphinitely