Graag zou ik de kwestie van het geloof willen aansnijden als een chocoladetaartje. Vol verwachting en in één beweging. Er zijn echter complicaties, en let's face it, een chocoladetaartje is nu eenmaal veel lekkerder dan een babbel over het geloof. Máár, als jij net als ik op dit moment geen chocoladetaartje hebt, dan kunnen we misschien toch even dat geloofding doen. Dan heb ik ook weer ruimte in mijn binnenste voor dat chocoladetaartje. Die kwesties kunnen soms zo in de weg zitten...

Ik ben opgevoed als moslim, zoals het merendeel van de Nederlanders als christen- weinig godvrezend dus. In plaats van met Kerstmis naar de kerk, met Slachtfeest naar je oma. Wel suikerfeest, maar geen ramadan. Oftewel: wel carnaval, maar niet het vasten.
En zoals ik in een eerdere blog stelde, vind ik religie iets voor mensen die leidraad nodig hebben, die niet hun eigen filosofie kunnen bewoorden. Want het is wel makkelijk, leg je vertrouwen in God, en hij regelt het wel. Hoppakee.

Toch moet ik iets bekennen. Ik ga naar de kerk. Ik ga graag naar de kerk. Of, om specifieker te zijn, ik ga graag naar de Dominicuskerk, in de Spuistraat. Maar -ter mijn verdediging- ik ben wel een kritische kerkganger. Heus. Naast het tranen met tuiten huilen tijdens het mooie zingen, neem ik alles wat gezegd wordt echt wel met een korreltje zout. Zonder brood en wijn.

Wat mij, als zelfbenoemd kritische kerkganger, na nauwkeurige observatie is opgevallen, is dat men het volgende tóch ter harte moet nemen: God is liefde. Met andere woorden, als je in alles waar je in de kerk god (of iets dergelijks) hoort vervangt door liefde (of iets dergelijks), dan is de kerk een fantastische plaats voor een gekrenkte romantische ziel als ik. Ja, ik wil alles in jouw handen leggen! Liefde! Je hebt alles gemaakt! Liefde!
Dit in combinatie met van oorsprong overduidelijk katholieke (hoewel nu oecumenisch- maar dus wel versierd tot en met) kerk, is een heerlijk begin van de zondag. Gewoon even anderhalf uur met je kont op een houten bank, zingend over liefde en luisterend naar een overpeinzing over de mens of de wereld. Of liefde. Liefde liefde liefde.

Heb elkander lief. Maar smeer wel je eigen brood.

Bekijk alle logs van Fille