Ik kan niet meer niksen.
Ojee.

Vroeger kon ik uren niksen. Vooral toen ik nog studeerde. Maar daarna ook wel eigenlijk. Gewoon op de bank zitten, tv aan en een beetje apathisch voor me uitstaren. Heerlijk.

Ik snapte niks van mensen die zeiden; “Ik kan niet stilzitten hoor, ik moet altijd wat te doen hebben." En “Ik kan echt niet langer dan een half uur op de bank zitten hoor, dan word ik gek.”
Zelfde met uitslapen, ik vond het ook altijd vrij bizar als mensen dat niet konden. “Ja, om acht uur ben ik klaarwakker hoor. Half negen is voor mij echt uitslapen.”

“Dat is dus niet uitslapen” dacht ik dan.
Weirdo’s.

Maar nu lukt het mij ook niet meer. Ik kan gewoon niet meer uitgebreid niksen of uren uitslapen. Nou ja, dat laatste lukt soms nog wel, maar dat komt dan meestal door een late avond daarvoor. Dan is het dus technisch gezien geen uitslapen meer, maar gewoon een hevig verstoord bioritme.

Ik probeer het wel hoor. Vooral omdat ik op de dagen dat ik moet werken, en dus wel op tijd mijn heerlijke bed (ik heb namelijk het lekkerste bed ooit, blijkt ook uit navraag, daar ligt het zeker niet aan) moet verlaten, zwéér dat ik zodra het kan, lekker lang blijf liggen, om te genieten van de heerlijke wolk van zachtheid die mijn bed is. Maar dat lukt dan toch niet helemaal.

Ik vind het gewoon zonde van de dag.
Tsja, dan word je oud he? Als je dat soort dingen gaat zeggen. Daar had ik nooit last van toen ik 16 was en met gemak tot één uur ’s middags in mijn bed lag. Dan dacht ik nooit ‘He wat zonde van mijn weekend’. Dan dacht ik gewoon niet zoveel.

Maar nu heb ik een baan, een huis en het grote-mensenleven. Dan is je weekend heel kostbaar en zonde om half te verslapen.
En nu ben ik dus verpest. Mijn hersens worden constant gestimuleerd en als dat niet meer gebeurt, raken ze in paniek. Wat dan?

Zou ik last hebben van zo’n ‘dan word je geconfronteerd met jezelf en de dingen waar je niet over na wilt denken’ gebeuren? Zoiets waar mensen door gaan drinken, of eten of ander zelfonderzoek vermijdend gedrag gaan vertonen?

Op zich gaat het mij dan nog wel. Ik zit nog niet aan de drank en afgezien van een pak koekjes hier en daar zit het met de eetbuien ook wel snor.

Ik ben alleen constant obsessief op zoek naar iets om te doen. Een activiteitje. Een kleintje maar.

Ik kan niet meer niksen.

Misschien moet ik maar eens yoga gaan proberen ofzo.

*Zucht*

Bekijk alle logs van Niké