Verveeld klikte ik wat rond op bol.com en wat zie ik? Een nieuwe titel van Haruki Murakami! ‘Blinde Wilg, Slapende Vrouw’ is een verzameling verhalen die meneer Murakami tussen 1983 en 2005 heeft geschreven, zo te zien speciaal samengesteld voor dit boek.

Als je nog niet voldoende bent geïndoctrineerd door Fizgig en mijzelf, klik dan hier om de recensie van dit boek te lezen. Als je voldoende bent geïndoctrineerd heb je uiteraard allang al geklikt en ben ik erg trots op je.

Het heeft me veel moeite gekost, maar het is me gelukt dit boek te bewaren tot ik op vakantie ging naar Zweden. Zweden is in mijn ogen namelijk hét land bij uitstek om Murakami te lezen, omdat ik daar –tussen de eeuwenoude bossen- altijd een mystiek gevoel krijg, wat erg versterkt wordt door het lezen van Murakami. Bij aankomst heb ik dan ook direct mijn koffer in een hoek gegooid en ben ik op een zonnige steen gaan zitten, om mezelf nogmaals onder te dompelen in de geweldige wereld van Haruki Murakami.

Dat dompelen ging goed. Het openingsverhaal draagt dezelfde titel als het boek (Mekurayanagi to nemuru onna) en is geschreven in 1996. Een mysterieuze bustocht, interessante ontmoetingen in een ziekenhuis, een blinde wilg en een slapende vrouw. Als vanouds Murakamiësk vaag en toch o zo duidelijk en aannemelijk.

Alleen het lezen van de inhoudsopgave is al een feest. Titels als; ‘Een perfecte dag voor kangoeroes’, ‘Vliegtuig, of hoe hij in zichzelf praatte alsof hij een gedicht voordroeg’, ‘Een toevalsreiziger’ en ‘Op een plaats waar het te vinden zal zijn’ plagen je en dagen je uit om zo snel mogelijk door te lezen naar het volgende wonderlijke verhaal. En dat zijn het ook, stuk voor stuk, wonderlijke verhalen. Ook al vind ik de verhalenbundels van Murakami minder sterk dan de romans, deze bundel was een feestje om te lezen. Omdat er in deze bundel 24 korte verhalen staan, waren het eigenlijk 24 kleine feestjes. Toch geef ik de voorkeur aan één groot feest in de vorm van een vuistdikke roman.

Deze bundel krijgt dan ook vier van de maximaal vijf roze kogels. Voor die-hard Murakami-adepten is dit een fijn tussendoortje en voor beginnelingen een aardige kennismaking.

Uitgeverij Atlas
2009
396 pagina's

Klik hier voor meer boekrecensies.

Bekijk alle logs van Judith