Er zijn mensen die beweren dat ze de Bijbel letterlijk nemen. Om die reden vinden ze homosexualiteit zondig en gaan ze op zondag de deur niet uit. Arnold (A.J.) Jacobs laat in zijn boek zien dat al deze mensen selectief zijn in de Bijbelse regels die ze navolgen. Als je alle voorschriften en verboden uit de Bijbel opvolgt dan mag je geen kleren aan die zowel wol als linnen bevatten, mag je je baard niet scheren, moet je klosjes dragen aan je kleren en mag je niet op stoelen zitten waar een menstruerende vrouw op heeft gezeten. Jacobs hield zich een jaar lang aan deze - en vele andere - Bijbelse geboden en doet daar heel humoristisch verslag van.

Arnold Jacobs is een echte New Yorker. Hij is niet kerkelijk en niet gelovig. Hij is overbezorgd voor het welzijn van zijn zoontje (ontsmet zelfs de schommels in het park). Hij werkt altijd en overal. Een van de moeilijkste eerste regels die hij probeert na te leven is dan ook het in acht nemen van de Sabbat (de Joodse rustdag). De eerste paar keer duikt hij al voor de lunch in zijn mailbox: "alleen even kijken of er iets belangrijks is", om erachter te komen dat een mogelijk dringende mail van zijn moeder een doorstuurgrap is. Van die mail balen mag hij eigenlijk ook niet want respect voor zijn ouders is tevens een bijbelregel die hij strikt probeert te volgen.

Het in acht nemen van de sabbat en het dragen van de juiste kleding zijn misschien nog wel praktisch op te volgen richtlijnen. Maar wat te denken van "Gij zult niet onrechtvaardig begeren wat uw naaste toebehoort"? Jacobs trakteert ons op een lijstje van zaken die hij begeerd heeft op één ochtend - niet weinig! Het zijn onder andere het bedrag dat Jonathan Safran Foer ontvangt voor een lezing en het prachtige tuintje van zijn vriendin Elizabeth. Veel serieuzer wordt het boek wanneer Jacobs worstelt met zijn gebedsessies: drie keer per dag tien minuten bidden tegen een god waarin hij niet gelooft is niet makkelijk.

Behalve een humoristisch kijkje in het bizarre leven van Arnold Jacobs tijdens zijn Bijbelse jaar is het boek ook een rondgang langs allerlei vormen van de Joodse en Christelijke religies. Elke persoon die hij ontmoet heeft weer andere ideeën over wat belangrijk is in het geloof en welke delen van de Bijbel voorrang moeten krijgen in het navolgen van Gods geboden. Dit aspect van het booek neigt een klein beetje naar een rariteitenkabinet. Veel interessanter is de inhoud en de historie van de Bijbel, vervlochten met Jacobs' verslag.

Het belangrijkste leermoment voor zowel de auteur als de lezer is dat het letterlijk volgen van de Bijbel geen realistisch streven is en dat je de bijbel ook niet nodig hebt om een moreel goed leven te leiden. Dankbaar, respectvol en hulpvaardig zijn kan ook zonder de motivatie van het geloof in God maar de Bijbel kan wel bijdragen met mooie, symbolische verhalen.

Het is vooral de humor van de typisch Amerikaanse auteur die dit boek het lezen waard maakt - ik heb er af en toe hardop om moeten lachen. Op het gebied van de Bijbel en het Joods-Christelijke geloof ben ik geen leek maar ook geen expert; ik kwam in dit boek nog voldoende verrassende en leerzame verhalen tegen. Arnold Jacobs heeft ook een boek geschreven over de Britannica Encyclopedie, die hij van kaft tot kaft gelezen geeft. Hier ben ik nu ook erg benieuwd naar geworden. Zijn relaas over de Bijbel krijgt van mij vier van de vijf roze kogels: voor originaliteit, leerzaamheid en vermaak.

Mijn andere reviews en columns vind je hier.

Bekijk alle logs van Suzan