Bij ieder concert staan we vooraan, op het laatste moment ritselen we kaartjes voor een show.
En natuurlijk ieder jaar naar een festival, samen met E. Het ‘frontrow duo’.
Dit jaar stond Lowlands op de planning.

We hadden ruim op tijd een kaartje en ik was al een tijdje bezig met het verzamelen van spulletjes. Een tent van acht euro. Een kek roze luchtbed voor slechts twee euro. Want na mijn ervaringen van vorig jaar haal ik het niet meer in mijn hoofd om mijn tent weer op te rollen en mee naar huis te nemen.

Verschillende lichaamssappen waren verdeeld over mijn tentzeil, de onderkant lag op een plasje urine en omdat ik een beetje slordig was met het opzetten van mijn nederig stulpje stond er de laatste dag met witte verf “crackhotel” op geschreven.
E. zou er dit jaar aan denken om haar tentstokken mee te nemen zodat ze haar tent niet overeind hoefde te houden met mijn steekwagentje. Om vervolgens midden in de nacht het geluid te horen van klinkend metaal en een doffe “auw!”

En het duurt nog maar een ruime week voordat we ons mogen voegen bij de grootste familie van Nederland. Een kleine 60.000 man, zingend, feestend, en met een brak gezicht naar de dixie toiletten lopen met een wc-rol onder je arm.
Helaas peanutbutter loopt het dit jaar wat anders.

E. had na Lowlands een spetterende vakantie geboekt waarvoor ze de laatste dingetjes moest regelen bij het reisbureau.
Vier uur later kreeg ik een smsje dat ze er nog steeds zat omdat er iets mis was met de vakantie. Deze was overboekt en moest verzet worden.
Geen probleem, mevrouw zou gewoon op de 13e vertrekken en de 27e terugkomen.
“De dertiende!” Gilde ik uit.
“Dan mis je mijn verjaardag èn Lowlands!”
Ook daar had ze al over nagedacht. Alleen wel een beetje te laat.

De vakantie was al geboekt en ik blijf achter met mijn tentje van acht euro en mijn kekke roze luchtbed.
Er komen geweldige bands dit jaar dus ik ga sowieso genieten op de eerste rij, alleen nu zonder gezamelijke shirts en zonder geroddel en geklaag over mede festivalgangers. Dat is wel jammer.
Gelukkig proberen mijn oude Pinkpop-buren een plekje voor mij vrij te houden op de camping. Dus ik ben niet helemaal in de vergetelheid geraakt.
In mijn eentje, op een festival met 60.000 man.

Bekijk alle logs van Leura