Rose werkt als huishoudelijke hulp in Albuquerque. En dat terwijl ze op de middelbare school hoofd cheerleader was. Toen had ze verkering met Mac, de populairste jongen van school, nu heeft ze een geheime relatie met hem terwijl hij getrouwd is met een van haar oud-klasgenoten. Haar zoontje Oscar heeft een levendige fantasie en wordt van school gestuurd vanwege zijn onaangepaste gedrag. Rose is wanhopig: hoe gaat ze een private school voor hem betalen? Mac komt met de oplossing: volgens hem is het schoonmaken van crime scenes een business waarin veel geld te verdienen valt.

Rose sleept haar zus Norah mee naar de eerste opdracht: het resultaat van een uit de hand gelopen huiselijke ruzie. "Hoe lang doen jullie dit werk al?" vraagt de verhuurder van het bebloede appartement. "En tijdje," antwoordt Rose kordaat, terwijl ze langs de verhuurder de trap op loopt en Norah haar hoofd schudt.

Terwijl Rose en Norah steeds professioneler worden met hun bedrijfje Sunshine Cleaning past hun vader op Oscar en zet de fantasie van zijn kleinzoon in voor zijn eigen gat-in-de-markt-handeltjes.

In de media is Sunshine Cleaning vaak vergeleken met Little Miss Sunshine, die ik twee en een half jaar geleden ontzettend grappig en ontroerend noemde. Het verhaal van Rose en Norah is nog wel iets pijnlijker dan dat van de familie Hoover, die een roadtrip naar een beauty pageant in Californië ondernamen.

Sunshine Cleaning is een tragikomedie zoals een tragikomedie zou moeten zijn: ontroerend, grappig en akelig realistisch. Ontroerend zijn vooral de personages. De eenarmige verkoper van de schoonmaakmiddelengroothandel bijvoorbeeld is bijzonder sympatiek en behulpzaam, maar haalt ook zuchtend zijn schouder op als Rose onverwacht Oscar komt brengen terwijl hij aan zijn modelvliegtuigjes werkt.

Het script is grappig, soms zelfs pijnlijk grappig. Zoals de babyshower waar Rose naartoe gaat om haar oud-klasgenoten te laten zien dat ze meer is dan een simpele poetsvrouw. De aanstaande moeder organiseert hier een chocoladeproeverij, opgediend in luiers.

De film ontroert maar is geen tranentrekker. Hij eindigt hoopvol maar niet in een eenvoudig happy ending. Dat is zo fijn aan dit genre van pijnlijk-realistische tragikomedies, en Sunshine Cleaning is een uitstekend voorbeeld van dit genre. Daarom krijgt hij vier (van de vijf) roze kogels.

Bekijk ook de trailer:

Bekijk alle logs van Suzan