Het wordt tijd dat we beledigingen als stom varken, luie ezel en domme gans gaan verbieden. Want keer op keer wordt bewezen hoe stom mensen zijn als het gaat over de manier waarop ze met dieren omgaan. Een ezel stoot zich in het gemeen niet tweemaal aan dezelfde steen, een mens wel. Niet één keer, maar steeds weer opnieuw. En de dieren zijn er het slachtoffer van.

Het nieuwe slachtoffer is dit keer het veulen Borboleta, Portugees voor vlinder. Dit vrolijke vlindertje fladderde afgelopen week nog vrolijk in de wei met haar vriendjes. Nu staat ze opgesloten in een stal. Op het eerste gezicht lijkt er niks aan de hand. Ze is pas twee jaar oud. Ze is helemaal niet bang voor mensen, wat ze wel zou moeten zijn, en laat zich gewillig over haar hals aaien. Ze hinnikt als je met een emmer voer aan komt zetten en eet smakelijk haar maal terwijl ze zwiepend met haar staart de vliegen van haar lijf jaagt. Haar laatste maal.

Als je dan naar beneden kijkt, dan zie je dat er wel degelijk wat mis is. Haar achterbeen is opgezwollen en zit vol met diepe snijwonden. Tijdens het spelen met haar vriendjes kwam ze met haar achterbeen vast te zitten in de omheining van prikkeldraad. De scherpe prikkels staken in haar vel en lieten niet meer los. Hoe meer Vlinder vocht, hoe venijniger de prikkels zich vastzetten in haar vel en diepe scheuren maakten. De verzorger merkte de wond op en haalde haar uit de wei. De dierenarts kwam erbij schreef wat medicijnen en een behandelmethode voor. Daarmee kon de schade wel weer gefikst worden.

Maar twee dagen later begon ineens haar hoef los te laten. Het was alsof ze zo uit haar schoen kon stappen. Het prikkeldraad had toch iets meer kwaad gedaan dan er gedacht werd. Haar onderbeen had geen gevoel meer, haar hoef was al af aan het sterven. Ondertussen snuffelt Vlinder nieuwsgierig rond tussen het stro in haar stal. Ze heeft er geen idee van dat het morgen afgelopen is.

Er wordt geïnvesteerd om merries drachtig te laten worden, om prachtige schattige veulentjes geboren te laten worden, het beste voer wordt gekocht om deze dieren groot en sterk te laten groeien. Waarom? Om ze twee jaar later af te maken, omdat er niet de moeite wordt genomen om een fatsoenlijke omheining te zetten zonder prikkeldraad. Nog ieder jaar is er een paard gewond geraakt door het prikkeldraad; een lelijke wond, een kapot oog, een doorgesneden pees en nu dus met de dood tot gevolg.

Triest kijkt men toe hoe de dierenarts de volgende dag het spuitje zet. Eerst zakt Vlindertje hulpeloos door haar benen. Ze probeert met alle macht haar hoofdje nog op te houden, maar moet uiteindelijk toegeven aan het gif en legt ook haar kopje te rusten. Vlinder vecht om haar ogen open te houden. Een angstige blik schreeuwt om hulp en rukt bijna het hart uit mijn lijf. Een laatste zucht, Vlindertjes vleugels zijn gebroken.

Hangende schouders worden opgehaald. ´Jammer. Het was een mooi dier.´ Heel jammer. Heel jammer dat er weer geen actie wordt ondernomen. Dit soort dingen kunnen voorkomen worden. Ze dempen zelfs de put niet als het kalf al verdronken is. Zo stom, zo lui en zo dom kan een mens dus zijn.

Bekijk alle logs van Daphinitely