In de brugklas kreeg ik van mijn grote neef een Levi’s spijkerjack. Veel te groot en bijna afgedragen, maar ik was zo trots als een pauw. Stoer liep ik door de gangen van mijn middelbare school. Een Kipling (met dat aapje) rugtas en mijn veel te grote Levi’s spijkerjack.
Nu ik erover nadenk, was alles in de brugklas te groot.

Niet alleen mijn rugtas en spijkerjack waren groot, maar ook mijn shirts, spijkerbroeken en rokjes. Wijde shirts die over een broek vielen, rokjes die kort maar uitlopend waren en spijkerbroeken die verhullend waren voor de rondingen die zich in de puberteit aandienen. De Levi 501 had op mijn middelbare school groot draagvlak en toen heette hij nog geen boyfriend jeans, maar was het gewoon je lekkere spijkerbroek. Waar je in naar school kon, je krantenwijk in deed en stiekem ook nog in kon buiten spelen.
Mijn galajurk op het eindexamenfeest was zo ongeveer het meest vrouwelijke kledingstuk uit mijn middelbare schooltijd. En alsnog was deze jurk meer loose fit dan strak.

Gisteren ging ik naar de bioscoop met mijn oppaskinderen. Ik pas al ruim 10 jaar op ‘mijn meiden’ en de oudste gaat na de zomervakantie ook naar de brugklas. Eigenlijk hebben ze geen oppas meer nodig maar na een decennia met mijn ‘kleine zusjes’, vinden beide partijen het nog altijd gezellig samen iets te ondernemen. Zoals naar de film op woensdagmiddag. Onderweg naar de bioscoop dacht ik na dat het alweer zo lang geleden was dat ik luiers van de oudste verwisselde. Nu ging ze nota bene naar de brugklas. En om daad bij woord te voegen, zag ik bij aankomst dat ze een skinny jeans droeg. Een skinny jeans!

“Maaike”, vroeg ik, terwijl ze enthousiast om mijn nek vloog, “heb je nu een skinny jeans aan?”. Even bekeek ze zichzelf, om trots te antwoorden: “Ja, gaaf hè?”. “Maar”, probeerde ik, “dat zit toch helemaal niet lekker?”. Ik ben ook grootverbruiker van de skinny jeans, begrijp me niet verkeerd. Maar ik ben blij dat ik er geen bomen in hoef te klimmen, buskruiten en touwtjespringen. Iets wat ik haar nog regelmatig zie doen en waar ik blij mee ben. Want het is heerlijk om zo lang mogelijk kind te zijn, met alle privileges van dien. Nu droeg ze dus een skinny jeans. En antwoordde: “Het zit niet altijd lekker, maar het staat wel mooi, toch Lins?”, wachtend op de ‘grote zus’ goedkeuring naar me opkijkend.

Ik moest even slikken. Wanneer meisjes kleding gaan dragen die hun vrijheden beperken omdat het leuker staat, worden het dametjes. Waar ik pas in HAVO 5 mijn vrijheden liet beperken, doet zij het in het voorportaal van de brugklas. Wat worden kinderen toch snel volwassen tegenwoordig, of ik gewoon oud, dacht ik in mezelf. En terwijl ik antwoordde: “Dat staat hartstikke gaaf lief”, sloeg ik mijn armen om haar heen liepen we de bioscoopzaal in.

Bekijk alle logs van Lindsay