Wij hebben een lief, klein, schattig Jack Russelltje, formaat grote cavia, met de bijzondere naam Weckl. Onze lieve, kleine schattige Jack Russell heeft alleen een beetje last van overcompensatie. Het is een alfa mannetje die geen enkele andere mannetjeshond in zijn omgeving duldt. Alleen, maar dat is maar een heel kleine kans, wil hij het overwegen als ze zijn “geholpen”.

Hij komt niet onder de indruk van de alom gevreesde Labrador, de Duitse Herder, de Dobermann Pincher [denk ik], de Deense Dog of de door iedereen gerespecteerde Pitbull Terriër. Sterker nog, hoe groter de hond, hoe fanatieker ons Jack Russelltje.

Het venijn van dit hondje zit ‘m in zijn staart. Terriër. Het merk Terriër zegt in deze naam alles.

Onlangs had ons schatje tot twee keer toe een teek die we moesten verwijderen. Dit werd een project op zich of nee, noem het maar gerust slagveld. Oké, toegegeven, de teken zaten niet op de meest handige plaatsen, één in zijn oor en één in zijn lies bij zijn achterpoten maar wat zou zo’n klein hondje kunnen beginnen tegen een volwassen kerel? Ons kleine, venijnige spierbundeltje liet de teken echter niet zonder slag of stoot verwijderen.
Eerlijk is eerlijk, ik was diep onder de indruk van mijn superjack. In je eentje is het onmogelijk hem met één hand vast te houden en met je andere hand de teek te verwijderen. Dus ik schoot te hulp. Heel even maar want dat kleine mormeltje bleek namelijk over superkrachten te beschikken. Eén bonk spieren die hij allemaal tegelijk wist te gebruiken. Ik kon hem niet houden.

Uiteindelijk waren er per teek drie volwassen mannen nodig. En ik was tot de conclusie gekomen dat ik daar niet bij wilde helpen, mooi niet! Daar heb je mannen voor. Ik werd de kamer uitgestuurd, want ik zou de aanblik van “mishandeling” [van de mannen of de hond?] vast niet aankunnen. Na wat ongeveer een uur leek te duren kwamen de heren trots en met uitgestoken borst weer naar buiten.
“De teek is eruit, de hond leeft nog” [en de heren ook]. De mouwen werden naar beneden gerold en ze schonken een welverdiend drankje in. Zuchtend zei één van hen ”het schijnt dat ze maar heel weinig risico lopen als je de teek gewoon laat zitten”. De Held!

Bekijk alle logs van ingrid