Compleet leeg, ik heb inspiratie nodig maar nergens een bron om dat vandaan te halen. Het lijkt of de oorsprong in de afgelopen dagen is uitgedroogd. Ik zoek, kijk om heen maar niets raakt me.

Niets veroorzaakt de vonk die het vuur in gang kan zetten. Ik wandel, ik lees, luister muziek en probeer te dromen maar alles lijkt dor. Ik probeer het aan te wakkeren door ruzie te zoeken. Schop zonder aanleiding om heen. Iedereen die per ongeluk in de buurt is moet het ontgelden. Verbaasde blikken en onbegrip. Ieder geluid is me te veel, ieder woord klinkt als gejengelde onzin.
Pure frustratie.

Maar zoek ik echt inspiratie? Zoek ik niet eerder dat wat mijn kern kan raken. Ben ik in mijn zoeken naar dingen die me kunnen raken niet gewoon op zoek naar het zorgvuldig afgeschermde ik. De laatste maanden ging het prima. Een klein ideetje werd al snel groot, maar nu? Nu slaat elk spinsel dood tegen mijn zelf opgetrokken muur. Komt niet verder, houdt geen stand. Ligt in niet te lijmen stukken aan mijn voeten.

Wat moet ik nu? Ik moet door. Moet, moet, moet. Dat is het probleem. Er wordt te veel getrokken, ik verlies energie aan de verkeerde zaken. Energie krijgen is energie maken is creëren. Energie vragen is energie verliezen is vernietigen.

Stupid girl, zingt Pink! vanuit de luidsprekers.
Ze heeft gelijk.
Niet laten gebeuren.
Niet die afgrond in, weer.
Jij bent de baas.
Je kracht ligt in jezelf, dat weet je!
Benen eronder, kick some ass.
Gaan!

Typisch dat ik op die momenten mezelf altijd toespreek in de tweede persoon enkelvoud i.p.v. de eerste….

Bekijk alle logs van ingrid