Meestal probeer ik de status van vrouwen een beetje hoog te houden als het gaat om auto's en onderdelen. Zo nu en dan laat ik ook een steekje vallen en ben ik zacht gezegd hopeloos op de weg.

Zo ook rond de klok van 24:00 in het pittoresk Leerdam waar de regen met bakken uit de hemel kwam vallen.
Ik steek trots mijn neus in de lucht en zeg tegen Vriendlief dat hij zich geen zorgen hoeft te maken. Natuurlijk kom ik veilig thuis. Het is maar water!

Terwijl ik naar mijn auto loop trekt het water langzaam in mijn schoenen.
De auto die voor mij geparkeerd stond had het zweet op zijn rug staan als hij wist wat er achter zich gebeurde. Ik had mijn kekke stiletto’s aan en de natte schoenzool glipte langs de koppeling zodat ik een halve meter vooruit schoot met auto en al.

Ik herinner me nog dat ik maanden geleden op Vriendlief zat te vitten omdat hij nog steeds een keer nieuwe ruitenwissers voor mij mee moest nemen van zijn werk. Hij had dat tot mijn grote verbazing vlot geregeld. Helaas staat tot op heden de spiksplinternieuwe wisser nog steeds mooi te wezen in de verpakking. Ik ben ook niet altijd even stipt.

Een straat verder kom ik in een kuil terecht, spat het water over het dak van de auto en raak ik bijna een paaltje aan de rechterkant omdat het stuur uit mijn handen klapte.
Nog een klein uurtje afzien.
(tip; vriendjes op fietsafstand zijn praktischer)

De snelweg gaat voorspoedig, ik rijd netjes 110. Mede omdat mijn auto een brullend geluid gaat maken bij meer toeren en omdat ik mezelf dan niet meer kan horen meezingen. (Nog een vrouwentrekje)
Dan gaat de A2 over in drie banen. Althans, dat gok in aan de breedte van de weg te zien. Waarschijnlijk begaf mijn auto zich gedeeltelijk op baan 1 en deels op baan 2. Het regende namelijk zo ontzettend hard dat de witte strepen nauwelijks zichtbaar waren Ondertussen wissen de stokjes wild over mijn voorruit. Ik voel me net een bijziende bejaarde met mijn handen op tien voor twee op het stuur en enthousiast knipperend met mijn ogen. Hopend op beter zicht.

Gelukkig vind ik afleiding in het maken van foto’s zoals altijd.
Ik dacht een mooi kiekje te kunnen maken van de zwarte lucht met die hevige regenval. Op het moment dat mijn camera flitst komt er een auto voorbij rijden die aanzienlijk zijn vaart mindert. Ik glimlach vanwege deze ontdekking en flits nog een handjevol auto’s om mijn dag weer een beetje zonniger te maken. Gedeelde smart is namelijk halve smart.

Eenmaal thuisgekomen zie ik dat de parkeerplaatsen reeds vergeven zijn. En tot overmaat van ramp kom ik tot de ontdekking dat ik mijn reis heb afgelegd met een stuk rok buiten de deur.

Bekijk alle logs van Leura