Ik waag me niet vaak in het openbaar vervoer.
Ook deze keer werd ik genadeloos gestraft voor het aanwezig zijn in de bus. Er kwam iemand naast me zitten.

Nou ben ik me van het risico bewust dat de stoel naast mij gebruikt kan worden.
Om die reden ga ik ook altijd redelijk achteraan zitten zodat ik in ieder geval al geen last heb van kreupele bejaarden die naast me neerploffen met hun beige jas en wandelstok. (Wat vervelend is omdat ze die vaak vasthouden met hun gerimpelde hand voorzien van levervlekken, wat mij in mijn verveling uitnodigt er naar te gaan staren om eventuele patronen te ontdekken.)

Dit keer was het een getint meisje met twee glimmende lichtblauwe vlekken boven haar ogen en een lip die druppelde van de lipgloss.
Ik droeg een jurk die nogal wijd uitliep en voor ik deze aan de kant kon schuiven voor de aanwezige derrière van mijn medepassagier liet ze zich met haar volle gewicht vallen en kreukte daarbij de gehele rechterkant.

Ik deed verbaasd mijn mond open om te vragen waarom ze uitgerekend naast mij moest gaan zitten. Gezien het feit dat de gehele(!) bus compleet leeg was.

Nog voor ik het eerste woord had uitgesproken stak ze haar arm uit en aaide over de tatoeage op mijn schouders. “Very nice” waren haar woorden. En ze keek me recht aan.

Ik gaf de moed op, net als ik vervelend wil gaan doen krijg ik een (nogal vaag) complimentje. Ik bedankte mijn passagier met lichte tegenzin en stak de oordopjes van de mp3-speler in mijn oren. Rust.
Een krakend plastic voorwerp stak bijna in mijn netvlies en de vraag van mijn buurvrouw was of ik ook zo’n heerlijk stuk kauwgom in mijn mond wilde stoppen.
“Nee bedankt” gaf ik als antwoord, en kroop nog een beetje dichter tegen het raam.

Een flauwe mintgeur vulde de ruimte en verbloemde de mierzoete parfum van mijn buurvrouw. Haar gesmak kwam boven mijn muziek uit.

Uiteraard moest mevrouw dezelfde weg afleggen en bleef ze een klein uurtje heen en weer schuiven over mijn jurk.
Toen ze opstond en ik de lauwwarme stof uitschudde kreeg ik een gekreukt, bezweet briefje met een telefoonnummer erop in mijn handen geduwd.
En haar laatste woorden waren; “Are you a lesbian as well?”

Bekijk alle logs van Leura