Is het je opgevallen dat bijna ieder weekend geslagen, gestoken of geschoten wordt met dodelijke afloop? Vorig week was het de beurt aan Rob Sitek. Een stomme ruzie over de prijs van een taxirit. Moord en doodslag. Het wordt tegenwoordig al gepleegd om niets. Oplichting, botheid en ontevredenheid lijken aan de orde van de dag. Deze week ontmoette ik de duivel en de Dalai Lama in een Lissabonse taxi.

Met zijn verveelde ogen keek hij me door de achteruitkijkspiegel aan. Ik had zojuist een briefje van 10 euro aan de taxichauffeur gegeven. Wat? Of je, je 10 cent nog terug wilt? Sorry? Ik stapte uit de taxi compleet overdonderd door deze vraag. 10 cent? Hij zou me nog minstens 3 euro terug moeten geven!

Tijdens de rit had ik me verwonderd over zijn ontevreden blik op deze prachtige zonnige dag in Lissabon. Lastige klanten, vervelende baas, familieproblemen? Misschien moest ik een praatje met hem maken, maar die weerbarstige blik zei me dat ik me maar beter stil kon houden. Daarom bedacht ik dat ik hem straks wel een leuke fooi zou geven. Misschien dat hij daar wat vriendelijker van zou gaan kijken.

De taxichauffeur wist zijn vadsige lijf, dat bijna klem zat tussen de rugleuning en het stuur, uit de auto te hijsen. Of ik mijn 10 cent nog terug wil? Hij tilde ineens heel vlug mijn koffer uit de achterbak. Ik zag in zijn ogen dat hij schrok. Op het vliegveld had hij nog niet eens de moeite genomen me een handje te helpen om mijn loodzware met uit Nederland geïmporteerde peperkoeken, senseo-koffiepads en conimexpakken gevulde koffer in de achterbak van de taxi te tillen. Hij had niet verwacht dat een klein blond grietje in de zomertijd, vast een onwetend toeristje, in de wijde wereldstad Lissabon ineens vloeiend Portugees terug praat. Ik woon al een aantal jaar in Portugal en heb deze taxirit vanaf het vliegveld naar het treinstation al talloze keren gemaakt. Ik weet dus dat het geen 9,90 euro kost, maar hooguit 6,90 euro. Maar deze vuile vadsigaard deed alsof hij me niet hoorde.

Ik stond even verbaasd te kijken door deze ondoordachte oplichterij van deze corpulente corruptiepleger, met in mijn achterhoofd nog de gedachte aan Rob Sitek die vorig weekend in Amsterdam door een taxichauffeur doodgeslagen werd, vanwege een ruzie over de ritprijs. Ik had geen zin in nog meer Leidseplein-taferelen. De dikzak had zich ondertussen snel weer in zijn taxi gewurmd en maakte zich uit de voeten. Ik stond de auto nog hoofdschuddend na te kijken. Ik wilde gaan vloeken, maar toen voelde ik de Dalai Lama schudden in mijn tas. Niet doen, gewoon niet doen.

In het boek ´101 vragen aan de Dalai Lama´, dat ik vorige maand gewonnen had met een internetquiz, las ik dat de Dalai Lama bidt voor zijn vijanden en dat hij hoopt dat ´hun sluier van onwetendheid´ zal verdwijnen. Dus hier nam ik dan maar een voorbeeld aan, zodat ik mijn dag niet liet verpesten door deze grijze gluiperd. Of mag je ook niet in deze termen over je vijand spreken? Ik heb het boek nog niet helemaal uit. Misschien was het de invloed van de Dalai Lama, waardoor ik mijn woede over dit onrecht opmerkelijk snel van me af liet stromen, misschien was het wel gewoon omdat het zonnetje heerlijk scheen, maar meer nog kwam het omdat ik besefte dat ík gelukkig wel in staat ben om me bezig te houden met waar het leven echt om draait.

´Moge deze taxichauffeur veel geluk vinden in zijn oneerlijk verdiende 3 euro en moge zijn sluier van onwetendheid verdwijnen. Amen `

Bekijk alle logs van Daphinitely