Op een terras voor de mooie nieuwe Centrale Bibliotheek van Amsterdam hadden Fizgig en ik het, onder het genot van witte wijn en pasta met scampi's, over budgetbeheer. Ons grote voorbeeld Aaf Brandt Corstius had hier namelijk een stuk over geschreven, en je mag maar 5% van je inkomen aan pure luxe uitgeven.
Wij zitten waarschijnlijk op zo'n 50%, en als student is dat misschien niet erg verstandig. Terwijl ik me voorstelde hoe ik zou kunnen bezuinigen, scheen er een zonnestraal door het wijnglas op de tafel en maakte daar een klein kunstwerkje van licht dat op het Rietveld niet gewaardeerd zou worden, volgens een vriend van mij het enige criterium voor werkelijke kunst. Hij is daar zojuist afgestudeerd.

Spelend met het wijnglas en de zon besloot ik tot een nieuw budgetplan, en met de pure luxe die een mini-laptop is , onderweg naar de pure luxe die verjaardagsvisite in 't verre is, schreef ik de begroting der verfijning;
30% van je inkomen mag naar de woonlasten, 20% voor basis-boodschappen , 10% naar anderen en 40% naar schoonheid. Schoonheid mag zijn museumbezoek, nieuwe meubels, biologische groenten in plaats van die saai gekleurde kasplantjes, tekengerei, films, muziek, uit eten in een mooi restaurant...Of sparen, als jouw idee van schoonheid een flink saldo op een spaarrekening is.
De 10% naar anderen kan gaan van goede doelen, tot sparen voor de kinderen, tot cadeautjes of zwervers op straat - hoewel dat laatste ook onder schoonheid kan vallen in het geval van een accordeon-spelende Indier.

Mijn nederige mening is dat, als iedereen zich hieraan hield, de wereld een stuk mooier zou worden. Niet alleen zouden mensen meer tijd besteden aan cultuur, maar de kunst zou de straten overspoelen en er zou gezorgd worden voor uiterlijk van mens en straat.
Stel je voor, een schone straat met stukjes kunst op de muren, ieder raam waard om naar binnen te kijken, mensen in de mooiste outfits, en een breed lachende accordeon-spelende Indier met de duurste zijden sarong die hij kon vinden.

Bekijk alle logs van Fille