Heb je dat ook weleens, dat je er met je verstand niet bij kan hoe dom sommige mensen uit de hoek kunnen komen?
Af en toe is het nog enigszins te begrijpen als mensen in de dierentuin heel hard roepen bij het zien van een kameel “Hé kijk, een dromedaris!”

Of heel wijs met de armen over elkaar geslagen gaan vertellen hoe de eetgewoonten van een capibara zijn. Alleen noemen ze het dan een “cabibari”.
Op het moment dat ik er iets van zou gaan zeggen, verlaag ik me tot het niveau van mijn onwetende medemens. En zeg ik daarom vaak wijselijk niets.

Laat mij in een willekeurige werkplaats los en ik gooi ook met opmerkingen die slaan als een drol op een slagroomtaart. Alleen kies ik er vaak voor om ook dan mijn mond te houden.

Ook een hinderlijk verschijnsel in de dierentuin (of het museum, of op andere openbare informatieve plekken): Mensen die de bordjes hardop gaan voorlezen.
"Wij hebben een uitgebalanceerd dieet, geef ons daarom alsjeblieft geen eten. Houd uw tassen afgesloten. Er mag niet gegeten worden op deze locatie"
Tot de volgende groep mensen voorbij komt gehost. "Wij hebben een uitgebalanceerd dieet..."

Vandaag stond ik in de rij voor de kassa bij de drogist. Achter mij een echtpaar van ruim boven de vijftig jaar en naast ons een proefflacon parfum van de welbekende Avril Lavigne.
De roodlippige dame sprayt een ruime hoeveelheid op haar mouw. Snuffelt eraan en doorweekt de snor van haar echtgenoot met het goedje. “Wat vind jij ervan schat?”
“Hm, ik weet niet, het is niet echt iets voor mij” geeft de man als antwoord.
Ik hoor de vrouw zuchten en ze legt uit dat het voor haar bedoeld was. Daar voegt ze aan toe dat het luchtje van de bekende “avrielle lavienjee” is en stopt het in haar mandje. "Mannen" grijnst ze geirriteerd en knipoogt naar mij. "Hij kan thuis nog geen thee zetten en nou denkt hij verstand te hebben van dure luchtjes"

Op de terugweg gun ik mezelf wat vermaak door de medemens een beetje om de tuin te leiden. Zo liep ik terug naar een overvolle parkeerplaats om mijn autootje op te zoeken en op loopsnelheid reed er een auto langs mij. Een kauwgom kauwend grietje dat gehaast om zich heen keek.
Dat soort mensen zetten hun auto strak achter die van jou en gaan ongeduldig staan wachten tot jij wegrijdt. Blokkeren daar volledig de uitgang en kijken chagrijnig als het niet vlug genoeg gaat.

Ik loop dan altijd met veel plezier de verkeerde gang met auto’s in. Ga vervolgens tussen andere auto’s door naar het juiste pad. Loop dan bewust mijn auto voorbij en doe net alsof ik me heb vergist met mijn volle tassen en keer om.
De achtervolgende auto moet in dat geval een ander pad nemen om bij mij terug te komen waardoor andere weggebruikers mijn parkeerplek in beslag kunnen nemen.
Sorry, ik kan het niet laten. Ik houd niet van gehaaste mensen.
En ik moet ook toegeven, zonder domme opmerkingen zou het leven ook een stuk saaier zijn.

Bekijk alle logs van Leura