- ‹ vorige
- 3346 of 5936
- volgende ›
Als ware boekennerd sluit ik geen enkel genre uit, kinderboeken zeker niet. Van een bijzondere vriendin kreeg ik het boekje 'Juffrouw Kachel' van Toon Tellegen cadeau. Oorspronkelijk uitgegeven in 1991 en dit jaar opnieuw verschenen in herziene versie. Met slechts 79 pagina's -waar veel mooie prenten tussen zitten- had ik het boekje zo uit, maar ik heb van elke pagina genoten. Juffrouw Kachel is namelijk de stomste juffrouw die er bestaat, slaat kinderen en verdient het om dood te gaan.

Eigenlijk is 'Juffrouw Kachel' geen boek. Het is het dagboek van een schooljongen. Al is het ook niet echt een dagboek, want hij schrijft alleen maar over wat juffrouw Kachel allemaal flikt en wat hij haar allemaal gunt. Als hij dood is, mag iedereen het dagboek lezen.
Juffrouw Kachel slaat op twee manieren. De eerste manier is met haar knokkels. Ze heeft een ring met een steen aan een vinger, en als ze slaat komt die ring hard tegen je aan, in het midden van je bovenarm. De rest van de ochtend of de middag doet je arm pijn en kan je hem niet goed optillen.
Ze gaat naast je staan, wacht even en slaat dan.
(...)
Ze slaat iedereen. Ze heeft geen lievelingetjes.
Het heerlijke en verfrissende aan dit boek is dat de tirade van de jongeman pagina na pagina doorgaat. Er zit geen (verborgen) moraal in, je krijgt geen kijkje in de motieven van juffrouw Kachel, nee, ze is gewoon wie ze is en dat is ontzettend stom. De jongen en zijn klasgenoten kunnen niets anders doen dan haar toorn gelaten ondergaan.
Tijdens het lezen word je plaatsvervangend boos en zie je de boze stampvoetende jongen voor je, met achter hem de intens gemene en nare juffrouw Kachel.
Er is in elk geval één iemand in de wereld waar niemand, niemand van houdt. En toevallig is dat uitgerekend mijn juffrouw.
Af en toe probeert hij plannen te bedenken om juffrouw Kachel een lesje te leren, maar hij zó bang voor haar, dat hij zelfs dat riskant vindt. Zelfs de volwassenen durven haar niet aan te pakken. Juffrouw Kachel is simpelweg een van die nare dingen in het leven waar je niet omheen kunt, wat je niet kan veranderen, maar gewoon moet slikken. Wat niet betekent dat je er een prachtige tirade over mag houden.
Toon Tellegen heeft de gedachten van de jongen zo goed opgeschreven, dat je tijdens het lezen plaatsvervangend kwaad wordt en tegelijkertijd geniet van de manier waarop de jongen dit uit. Daarom krijgt dit boek het zeldzaam hoge aantal van vijf van de maximaal vijf roze kogels. Niet alleen leuk voor kinderen, maar voor iedereen.
Uitgeverij Querido
79 pagina's
2009
Reacties
2 augustus, 2009 - 11:55
Toon Tellegen's grootste fan spreekt: Al zijn boeken zijn inderdaad even leuk voor kinderen als voor volwassenen! Lees ook eens de avonturen van Eekhoorn en Mier (Bijvoorbeeld: Toen niemand iets te doen had). Ze komen voor in een hele reeks van Tellegen. Hardop lachen gegarandeerd!!
13 december, 2011 - 21:15
De boek heb ik nog niet gelezen maar de inhoud is al formidabel
Nieuwe reactie inzenden