Ik vind jarig zijn niet leuk. Ik vind het ook niet enorm afgrijselijk. Maar ook niet leuk. Ik vind het neutraal, maar neig toch iets meer naar niet leuk, dan naar hieperdepiep hoera. Verjaardagen vier ik niet. Die van mezelf in ieder geval niet. Ik heb het ook al weer voorzichtig verteld aan mensen in mijn omgeving, die dit jaar ernstig hopen dat ik het wel eens vier. Helaas. Geen taartuitdeel taferelen in mijn huis.

Ik vind dat ieder op zijn/haar verjaardag moet doen wat hij/zij zelf wil. Bijvoorbeeld onderduiken. Of vluchten. Of een dag buitenzinnig winkelen. Of de wijde wereld in. Waar dat ook is. Ik vind het veel leuker om mijn verjaardag twee weken later te vieren. Gezellig, een etentje ofzo. Wat dan eigenlijk niks met jarig zijn te maken heeft, maar de ander vindt het dan toch een fijn idee iets aan mijn verjaardag gedaan te hebben. Nog zoiets. Anderen vinden mijn verjaardag honderd keer leuker dan ik. Waarom?

‘Vind je het erg om ouder te worden?’ is een veelgestelde vraag de dagen rondom 13 juni. Neen. Ik vind ouder worden niet erg, maar ik hou niet van oneven getallen en vooral het getal 3 vind ik enorm stom. Ik krijg er nu twee achter elkaar. Drie-en-drie-tig. Vierendertig en zesendertig zijn bijvoorbeeld wel prima. Ik word dan dus ook maar stijlvol twenty-thirteen.

Oud en nieuw vier ik nooit. Ook al niet. Alles wat opgelegd is en feestelijk vier ik niet. Behalve zelfverzonnen feestdagen. Eigenlijk is morgen een beetje oud en nieuw. Nou ja, vooral nieuw dan. Gelukkig nieuwjaar! Ik vind de reactie op een felicitatie ook zo lastig.
‘Gefeliciteerd met je verjaardag!’ ‘Ja, bedankt he?’
‘Nog vele jaren!’ ‘Ja, bedankt.’
‘Proficiat!’ ‘Ja.......bedankt’
De ‘Ja, bedankt’ komt er altijd een beetje lullig uit. En daarna volgt een dood punt. Tot de volgende zoener eraan komt.

Eigenlijk moet men mij niet feliciteren, maar mijn moeder. Zij heeft immers liggen persen, zuchten en steunen in een hittegolf. Dat moet geen pretje geweest zijn. ‘Gefeliciteerd dat het inmiddels alweer drieendertig jaar geleden is dat die pijnlijke, ellendige situatie, bevalling genaamd, heeft plaats gevonden!’ Dat is meer gepast. Ik zeg: ‘slingers en ballonnen!'

U vindt mij nu wellicht ietwat negatief overkomen. Dat klopt. In mijn karakter, overheerst door positieve ‘vibes’, om maar eens trendy te doen, is er toch nog plaats voor een negatief punt. De opgelegde feestelijkheid.

Ik schrijf deze column overigens op mijn nieuwe roze laptop, een vervroegd verjaardagscadeau.

Hieperdepiep, Hoera!

Bekijk alle logs van Marlease