Met mijn blauwe schort en een dienblad loop ik richting het terras. Nadat ik twee thee met melk (jakkie) heb afgeleverd bij twee engelse dames, voeg ik me bij mijn collegaatje dat bij de deuropening het terras in de gaten houdt. ‘Carlijn’, zegt ze resoluut, ‘jij moet naar tafel 64. Ik ken er daar eentje van, maar ik weet zijn naam niet meer, dus ga jij maar even’. ‘Prima’, zeg ik en ik loer om het hoekje om te zien wie er aan de desbetreffende tafel zit. ‘Shit dat zijn wielrenners! Daar ga ik niet naar toe!’, roep ik gepikeerd.
‘Wat heb jij dan ineens tegen wielrenners?'

Laat ik allereerst even vertellen dat ik niets tegen wielrenners heb. Het zijn de outfits die mij een beetje tegenstaan. De ultiem strakke pakjes waarin elk lichaamsdeel mooi ‘on display’ wordt gelegd. En dan bedoel ik ook echt élk lichaamsdeel.

Toch loop ik maar richting de beruchte tafel 64. ‘Goedemiddag, wilt u misschien al iets te drinken bestellen?’. Ik voel mijn ogen naar beneden glijden. ‘Niet doen’, denk ik bij mezelf, maar op zo’n moment gaan je ogen een geheel eigen leven leiden. Ik dwing mezelf om ze recht in hun ogen te kijken. Dat wordt nog eens extra bemoeilijkt omdat één van de jongens meent dat hij zijn eenogige broekpaling nog wat meer ruimte moet geven en zwierig zijn benen spreid. Nadat de jonge heren hebben besloten dat ze graag drie cappuccino's willen hebben, ren ik zo snel mogelijk naar binnen. Aldaar ligt mijn collegaatje helemaal in een scheur van het lachen.

Lekker genant!

Maar er zijn meer van zulke situaties.
Ik vindt het namelijk leuk om te gaan zwemmen in de zomer. Lekker afkoelen in het zwembad en je weer op laten drogen in het zonnetje. Heerlijk! Tijdens het zonnen ga je vanzelf een beetje rondkijken om te zien wat er allemaal rondloopt. Dan kom je erachter dat er zijn mensen die het niet zo nauw nemen met de persoonlijke hygiëne. Zo kwam er ooit een mevrouw in de buurt liggen die maar weer eens bewees dat we écht afstammen van de apen. Het haar zat óveral! Ik kreeg spontaan het liedje ‘In the jungle, the mighty jungle, the lion sleeps tonight’ in mijn hoofd. Toch blijft je blik gedurende de dag enkele keren kort hangen bij de aapmevrouw. Je wilt het niet, maar op de een of andere manier is het fascinerend om te zien dat er nog steeds mensen zijn die er zo bijlopen. Ik denk dat ze zelf ook wel in de gaten had dat ze een kermisattractie was, want ik was niet de enige die haar met een opgetrokken wenkbrauw aankeek. Toen ik rondkeek zag ik veel hoofden in haar richting draaien.

Lekker genant! Maar nog veel genanter voor de aapmevrouw… hihi

Bekijk alle logs van Carliño