'Stemmen uit het verleden' is een nogal lijvige roman, van 530 pagina's. Laat ik toevallig veel van romans houden en van lijvige in het bijzonder, dus met veel voorpret begon ik te lezen en pas dagen later (voor mijn doen erg lang) sloeg ik het boek eindelijk dicht. Dit is namelijk heel veel boek, met een erg interessant verhaal, vol met intriges. Toch ben ik niet uitsluitend positief, lees verder om te weten waarom.

Het verhaal draait om Katia Steiner die op een keerpunt in haar leven staat. Ze is tegen de veertig, gedumpt door haar vriend en heeft nog geen nieuw project als onafhankelijk onderzoeker gevonden, dus dreigt nog werkeloos te raken ook. Gelukkig heeft haar vriendin Marianna een antiquariaat en mag zij de bezittingen van de onlangs overleden professor Valcárcel inventariseren, waarbij ze de hulp inroept van Katia.

Al snel raakt Katia compleet gefascineerd door het nalatenschap van Valcárcel, die deel uitmaakte van De Club van Dertien, een exclusief genootschap van een aantal hoogleraren die op mystieke wijze door verschillende werelden wisten te reizen. Al snel blijkt dat niet alleen Katia de papieren, schilderijen en gravures interessant vindt, maar dat er meerdere partijen zijn -niet allen met goede bedoelingen- die dolgraag over de erfenis van Valcárcel willen beschikken.

Ondertussen onderzoekt de politie van Oostenrijk de mysterieuze verdwijning van professor Fink, ontmoet Katia een zeer interessante man en is 'Il Divino' voornemens de geheimen van Valcárcel zich eigen te maken en zet daarvoor verschillende pionnen in.

Kortom, er lopen een aantal verschillende verhaallijnen door elkaar en in het begin van het boek moest ik een aantal maal terugbladeren om te lezen wie wie ook alweer was en waarom. Toch wist het verhaal me te pakken, vooral omdat de professionele en persoonlijke geheimen van Valcárcel op indrukwekkende en meeslepende wijze geschreven zijn, met een absoluut originele invalshoek.

Halverwege het boek lijken alle verhaallijnen dan ook opgelost te zijn. Fink is terug, de geheimen van Valcárcel zijn ontrafeld, Katia heeft werk en is weer verliefd. En dan blijkt dat er nóg meer intriges en geheimen zijn, die in de volgende 250 pagina's stapje voor stapje duidelijker worden, met de ene plottwist na de andere. En dat is dan ook de enige kritiek die ik op dit boek heb.

Het verhaal is origineel en indrukwekkend opgeschreven, de personages zijn aansprekend en driedimensionaal, het mystieke aspect is op sprookjesachtige wijze beschreven, maar je kan ook overdrijven qua intriges. Zoals ik eerder al aangaf, zit er een duidelijke tweedeling in het boek. Allereerst moet Katia het raadsel van Valcárcel oplossen en vervolgens als alles opgelost is, blijkt dat er voor haar nog een persoonlijk staartje aan vast zit. Door die tweedeling lijkt het net alsof je twee boeken achter elkaar leest, die via verschillende vergezochte intriges onderlinge samenhang hebben.

Het is kortom geen boek om in een ruk uit te lezen, maar wel geschikt voor een aantal zonnige middagen op een terras of in de tuin. Of nog beter, op regenachtige dagen lekker op de bank en je dan mee laten nemen naar verre en vergeten werelden...

Vanwege de originele invalshoek krijgt dit boek vier welverdiende roze kogels, echter voel ik me genoodzaakt een half punt af te trekken vanwege het onoverzichtelijke aantal intriges. Totaalscore is dus 3,5 roze kogels.

Uitgeverij Q
Juni 2009
532 pagina's

Bekijk alle logs van Judith