- ‹ vorige
- 3098 of 6209
- volgende ›
Nu had ik er genoeg van. De brievenbus puilde weer uit met foldertjes en blaadjes waar ik niet om gevraagd had om me producten aan te smeren die ik niet nodig had. Ik ben Holle Bolle Gijs niet.
Ik had al ooit zo´n Nee/Nee-sticker op mijn brievenbus geplakt. Maar de zonneschijn en de regen hadden hem doen vervagen en de jongetjes en meisjes die deze rotzooi in mijn brievenbus dumpen, namen daarom aan dat ik wel weer zooi wilde ontvangen. Dat wilde ik dus niet. Even was het stil geweest. Maar nu was het foldertjesfestijn weer volop begonnen. Kortingsacties, actieprijzen, prijzenslagen, uitverkoop, koopjescircus, pluspunten en bonusbonnen bombardeerden weer mijn brievenbus. Al die foldertjes belandden direct in de oud-papierbak. Zonde van al dat papier, zonde van al die bomen, zonde van al die verspilde moeite en energie.
Maar het was ook een beetje mijn eigen schuld. Ik had al veel eerder gewoon weer een nieuwe gratis sticker op moeten gaan halen bij de bibliotheek die op 5 minuutjes loopafstand van mijn huis ligt. Steeds weer als ik mijn brievenbus uitmestte, voelde ik de schaduw van de bomen achter mij over mij neerdalen, ik hoorde de takken vervaarlijk kraken en in mijn richting buigen. Ik kon ze bijna horen fluisteren: schaam jij je niet kleine meid!

Vandaag de dag is de klimaatcrisis een heet topic op de wereldagenda. Het klimaat verandert, de temperatuur neemt toe, de zeespiegel stijgt en als het zo door gaat zijn de gevolgen niet te overzien. Daarom moeten we samen het tij zien te keren. Vanuit alle windstreken duiken de nieuwste ontwikkelingen op. Energie wordt steeds groener, de rekken met biologische voeding worden steeds uitgebreider, enkele auto´s rijden al op zonne-energie, windmolenparken schieten de grond uit, er wordt zelfs al energie opgewekt uit de golven van de zee, Rotterdam heeft een energie opwekkende dansvloer, er is energie opwekkend asfalt in de maak, er worden passieve huizen gebouwd, zonnesteden worden ontwikkeld en ik ontvang nog steeds iedere dag bergen papier in mijn brievenbus waar vele bomen het leven voor hebben moeten laten. Dit moest stoppen.
Op naar de bibliotheek. Vriendelijk vroeg ik aan de mevrouw achter de balie of ze zo´n sticker voor me had tegen het papiergeweld. ´Hoeveel wil je er hebben?´ Het rekensommetje was gauw gemaakt. Ik heb maar één brievenbus. ´Eén, alstublieft.´ Met een schuin hoofd keek ze me glimlachend en samenzweerderig aan. Ik wist wat ze wilde zeggen. Heb jij niet veel te lang gewacht met het ophalen van deze sticker? Moet jij dit nu niet compenseren met een goede daad? Alles kan tegenwoordig gecompenseerd worden, dus ook mijn wangedrag. ´Oké doe dan maar een hele stapel.´ Stilzwijgend sloten we een overeenkomst. Ik zou de buurt foldervrij gaan maken. Gewapend met een berg stickers ging ik de straat op. Vanaf de bibliotheek was het een wandelingetje van een minuut of 5 naar mijn huis. Het zonnetje scheen vrolijk en er waren dan ook veel mensen op straat. Niemand was meer veilig. Iedereen die ik tegenkwam kreeg van mij een sticker en iedereen in mijn straat kreeg een sticker in de brievenbus. Demonstratief plakte ik als eerste één van die mooie stickers op mijn brievenbus om het goede voorbeeld te stellen.
De volgende dag opende ik de brievenbus; een rekening en verder…….helemaal niks! Terwijl ik een vreugdedansje maakte, zag ik de buurvrouw naar buiten komen. Ze opende haar brievenbus, tuurde naar binnen, keek om zich heen, tuurde nog een keer naar binnen, glimlachte toen naar mij, haalde haar schouders op en sloot de brievenbus weer af. Later zag ik dat ze de sticker die ik bij haar in de brievenbus had geschoven ook opgeplakt had. Mijn actie begon zijn vruchten af te werpen. Eén bonuspunt voor mij (en voor de buurvrouw natuurlijk)! Een dag later zag ik ook een sticker bij een andere buur. Het werden er steeds meer.
Ik gun de foldertjesbezorgers hun bijbaantje, zeker in tijden van economische crisis, maar ik gun ook de bossen hun bomen. Ik denk dat ik deze week nog maar eens bij de bibliotheek langs ga. Mijn stapel stickers raakt op. Ik neem mijn taak als vrijwillige stickerbezorger zeer serieus. Ik neem er nog wel een stickerwijk bij.
Reacties
6 mei, 2009 - 18:25
Wat een goed idee!!
9 mei, 2009 - 10:50
De laatste alinea vind ik echt super, leuk stuk!
Nieuwe reactie inzenden