Lente. Het is lente. Zomertijd. Inclusief de klok die verzet is. Waar ik uiteraard weer te laat mee was. Wist ik veel. Mijn zomertijd begon dus iets later. Maar dat geeft niet. Want. Lente is fijn. Lente maakt mensen blij. En verliefd. Ook al is er niemand om verliefd op te zijn. Vandaag heb ik een nieuwe kekke zonnebril gekocht. Bij een nieuwe lente hoort een nieuwe zonnebril. Terrassen. Zelfs als het eigenlijk te koud is, zit men op een terras. Natuurlijk! Het is lente. En in de lente moet je het terras op. Een warm drankje drinken. Of een koud drankje. Maar dat alleen als het een verwarmd terras is. Of als je een bikkel bent. Zomertijd is leuk. Lente is leuk!

Maar. Ik maak me wel ernstig zorgen over de aankomende zomer. Niet zozeer over de zomer zelf. Maar wel over de onflatteuze stukken en lappen blote huid die mij weer tentoongesteld gaan worden in de zomer. Het begint al in de lente. Vandaag zag ik de eerste exemplaren al. Dat vonden mijn ogen niet zo fijn. Kijk dan niet, hoor ik je denken. Dat gaat niet. Want iets waar men niet naar wil kijken, daar kijkt men juist extra naar. De man in de auto naast mij in de file, die in zijn neus aan het graven was alsof er grote brokken goud in vastgeketend zaten en blijkbaar goud als delicatesse ervaart tijdens de verorbering hiervan, daar wilde ik ook liever niet naar kijken. Maar het moest.

Er is veel leuke kleding te koop. In veel verschillende winkels. En er zijn veel maten. Enorm veel. Hoe moeilijk is het dan iets passends te kopen? Iets in de juiste maat. Zodat er geen blote, uitpuilende vlezige taferelen ontstaan. Een te strakke broek met een te kort truitje is gewoonweg niet sexy. Gisteren was dat niet zo, vandaag niet en morgen nog steeds niet. Zowel bij man als vrouw is het niet mooi. En. Ik heb het hier niet alleen over te zware mensen. Ook mensen met een gangbare maat, die denken dat ze een maatje kleiner best kunnen hebben en hierdoor de wereld hun tussenpiepende blootheid tonen, horen bij het door mij verafschuwde zomerse straatbeeld. Ik vond het tien jaar geleden al niet mooi, maar het blijft terugkomen, net als de legging. Waarom?

Het is ook gewoonweg niet nodig. Het kan makkelijk anders. Een mooie vrouw in een jurk, jeans of rok. Mooi shirt of bloesje. In een juiste maat. Prachtig. Mooie schoenen/hakken erbij, goede tas. Af. Klaar. Niets meer aan doen. Mooi plaatje op straat. Maar een mooie vrouw in een te lage jeans, in te kleine maat die in het heupvlees snijdt, met hierop een truitje, waaraan ze moet trekken om het op de plek te houden en hierdoor stukken uitpuilend rug- en zij vlees toont, is niet mooi. Hier verandert die hippe, dure tas niets aan. Goede hakken maken het ook écht niet beter. Het is gewoon niet mooi. Niet doen! Ook al is het veertig graden, een dun, passend bloesje is honderd keer mooier dan een twintig centimeter te kort truitje. Die korte broeken kunnen de mannen ook tot boven hun bilspleet optrekken. En buiken zijn beter met een iets langer, bedekkend shirt, heren!

Ik hou van de lente, heb zin in de zomer.
Maar oh, hou die onflatteuze boel toch bedekt.

Bekijk alle logs van Marlease