Je komt thuis, neemt me in je armen, draait me een keer rond en voor je me vurig kust, kijk je me diep in mijn ogen en voel ik mijn knieën knikken. Na een heftige zoen, zet je me op de bank en bijt me speels in mijn nek. We kroelen wat en eten vervolgens samen een heerlijke maaltijd, die je uit het niets tevoorschijn hebt getoverd.

Niet in het echt natuurlijk, maar in mijn hoofd. Je komt thuis, zucht diep en klaagt over je lange werkdag om vervolgens in de koelkast te duiken en te vragen wat we gaan eten. We kunnen zo heerlijk onszelf zijn bij elkaar.

Na de maaltijd liggen we ineengestrengeld op de bank en filosoferen wat over het leven in haar algemeenheid en onze toekomst in het bijzonder. We praten over onze dromen, wensen en verlangens en af en toe betasten we elkaar stiekem.

Niet in het echt natuurlijk, maar in mijn hoofd. We eten met het bord op schoot en een suf televisieprogramma op de achtergrond. Daarna blijft de tv aanstaan en kijk je met een oog naar het enorme scherm en met het andere oog naar je onafscheidelijke laptop. Voor mij is er geen plaats meer op je schoot, maar het is heerlijk ontspannend om lekker samen te kunnen zijn, zonder samen iets te doen.

Je krijgt een ondeugende twinkeling in je ogen en streelt me door mijn haar. Nog voor ik door heb wat er gebeurt, til je me op en duw je me tegen de muur aan. Ik voel je handen overal en mijn hart klopt in mijn keel. Als ik je riem losmaak hou je me tegen. 'Nee, juffertje ongeduld, je wacht maar even.' We jagen elkaar de trap op en doen er een kwartier over om in de slaapkamer te komen.

Niet in het echt natuurlijk, maar in mijn hoofd. Als je begint te knikkebollen in je luie stoel, zeg je dat je gaat slapen. Ik beloof ook te komen zodra mijn kopje thee is. Je loopt naar me toe en aait me over mijn bol. 'Doe maar rustig aan poppetje, ik ga eerst nog even schijten.'

Als we eenmaal het bed hebben bereikt, zijn we al zo opgewonden dat verder voorspel niet nodig is. Ik kruip op je, over je heen en je trekt me onder je door. Woorden zijn overbodig, we kennen elkaars lichaam door en door en weten exact wat we moeten doen om de ander in extase te brengen. En dat gebeurt ook. Twee keer.

Niet in het echt natuurlijk, maar in mijn hoofd. Als ik naar boven kom, staar je me met een lodderige blik aan. Na mijn vaste badkamer ritueel heupwieg ik de slaapkamer binnen en kruip tegen je aan en zoen je zachtjes in je hals. 'Niet doen, dat kriebelt en ik heb het warm.' Ik rol braaf terug naar mijn eigen helft en tel mijn zegeningen. Liefde, vertrouwen en wederzijds respect.

En och, zo'n droge welterustenkus op de mond is ook best lekker.

Bekijk alle logs van Mia