Afgelopen weekend schrok ik me rot. Samen met een vriendin was ik lekker aan het shoppen voor zomerkleding toen de realiteit me teveel werd. Door de witte broek die ik aan het passen was zag ik ineens mijn niet zo strakke BBB-zone (buik, billen, benen).

In mijn nieuwe tijdelijke huisje in Amsterdam heb ik geen weegschaal, dus het zou zomaar kunnen dat ik ineens kilo’s ben aangekomen (wat niet weet wat niet deert). In ieder geval heb ik het ‘s avonds in de spiegel allemaal nog eens goed bekeken. En, hoewel ik nooit echt strak ben geweest, heb ik inderdaad een nieuw dieptepunt of, beter gezegd, ‘diktepunt’ bereikt.

Zelfs mijn vriend die eerst heel lief zei dat het hem nog niet echt was opgevallen, moest na betere inspectie inderdaad toegeven dat ik ben uitgedijd. Nu moest ook hij eraan geloven, en wat blijkt?! Ook zijn buikje was inderdaad wel een beetje toegenomen. De paniek bevloog ons: we worden toch niet zo’n uitgezakt stel dat iedere avond op de bank zit de schranzen en zich samen tonnetje rond eet! Sporten en minder eten, zou je zeggen, is de oplossing.

Nou is het probleem dat ik ab-so-luut niet sportief ben. Hockey heb ik geprobeerd als kind en toen zag ik het al niet zitten om me in het zuur te rennen achter zo’n bal aan. Tennis was geen succes omdat ik totaal geen balgevoel heb en ook moeilijk kan inschatten hoe ver zo’n bal van me vandaan is als hij door de lucht naar me toe komt. Met als gevolg dat ik een keer knock-out ben gegaan omdat de bal toch iets dichterbij was dan ik dacht. En op sportschool, tussen de pompende gladde kerels en strakke afgetrainde vrouwen, voel ik me ook niet echt thuis.

“Pilates en power yoga!”, bracht een hulpvolle vriendin in. “Kan je lekker thuis doen op een matje op de grond, en werkt ook nog eens rustgevend.” Dat klonk wel goed, dus ik naar de winkel om een dvd met hulpinstructies te scoren en gelijk thuis aan de slag te gaan. Vier dagen later, vele hilarische blikken van vriendlief verder en een lijf vol blauwe plekken (ik blijk niet zo goed in evenwicht te zijn), ga ik twijfelen of ook dit wel de manier voor mij is.

Maar ja, dan blijft er nog maar één oplossing over: minder eten. En daar word ik toch wel echt minder gelukkig van! Bovendien leert de praktijk dat ik van lijnen juist vreetbuien krijg. Misschien moet ik maar lekker in mijn naïeve wereldje blijven, en voor deze zomer een witte broek van extra stevige stof kopen waar mijn BBB-zone veilig in verborgen blijft......

Bekijk alle logs van Alice