Héél soms denk ik dat ik even niets weet om over te schrijven. Dan is er niks gebeurd wat me stoorde. Of ik heb niets bijzonders gezien. Dan maak ik bijvoorbeeld vrij weinig mee. Of ik heb niet vreselijk gelachen. Neutraal. Het is dan waarschijnlijk neutraal. Deze week was het geloof ik zo’n week.

Al had ik afgelopen maandag wel een gezellig etentje bij een hippe Italiaan. Nee, niet bij een hippe Italiaan, maar, nou ja, eigenlijk wel bij een hippe Italiaan, maar niet met een hippe Italiaan. Ik was met een vriendin bij een hip Italiaans restaurant. Er was een nieuwe ober. Gastheer noemen ze dat tegenwoordig. De ober was zo gespannen dat hij ons overgoot met te veel vrolijkheid in zwaar Rotterdamse accent. En met het geven van een fijne sfeer, maar oh zo geforceerd. We moesten van hem in de serre gaan zitten, want daar zouden we nog even lekker van de zon kunnen genieten. Nou, ik heb daar geen zon gezien. Daarna kwam de vraag of we wat wilden drinken: ”Willen jullie een lekker wijntje?” Het leek meer of ik in een bar stond en hij me een drankje aanbood. Goed, door zijn opgelegde enthousiasme bestelden we een glas wijn. En een steenoven pizza. Met hippe ingrediënten. We hebben tijdens het eten onze dates doorgenomen, zeer uitgebreid en gedetailleerd. Dat zorgde voor veel lachen en lachen is leuk!

Dinsdagavond stond ik op de agenda van ‘Caféstival’, in Utrecht. ‘Caféstival’ is een theater variatie show, waar singer-songwriters, dichters, cabaretiers en andere art performers in een ruim twee en een half uur durend programma veel moois brengen. Zo ook ik. Ik ben de columniste in de variatie show. Ik draag mijn columns voor. Deze keer was ik als eerste aan de beurt. Het was lekker druk, dat was te gek. Het ging goed en er werd gelachen. Na mijn voordracht heb ik genoten van al het leuks wat de avond nog bracht. Ontzettend gelachen maar ook stilzwijgend genoten van de mooie muziek.

Woensdag had ik een drukke dag op mijn werk en voor de avond had ik geen plannen. Ik kwam thuis, opende mijn brievenbus en daar lag het contract van mijn nieuwe werkgever. Het is nu officieel. Ik heb een nieuwe baan. Per 1 mei. Het is een fijn contract. Mijn nieuwe baan is op tien minuten fiets afstand van mijn huis. Lang leve mijn nieuwe baan, de lente en zomer én mijn roze fiets! Mijn auto zal me gaan missen. Ik heb deze super fijne thuiskomst gevierd met een kop thee en een stuk pure chocola. Echt feestelijk. Daarna ben ik in bad gegaan en heb ik genoten van een vers boek. Heerlijke woensdagavond.

Donderdagavond heb ik doorgebracht met een vriendin. Dat is altijd een feest. Idioterie, veel malligheid en bizar veel lachen zijn de vaste ingrediënten van zo’n avondje.
Oh, en een heel lieve vriend heeft mijn kapotte laptop deze week opgehaald en werkend teruggebracht, inclusief nieuwe, veel grotere, harde schijf. En ook nog een externe harde schijf en extra geheugen. Mijn laptop is omgetoverd tot een mega super snelle machine met de nieuwste Windows versie. Schrijven en internetten is een stuk fijner nu. Mijn documenten heeft hij voor me geordend, netjes in mappen. Overzichtelijk. Het is eindelijk overzichtelijk. Ik moet nu wel alles goed gaan opslaan en bijhouden in deze mappen. Dit dwingt mij tot het scheppen van orde in mijn chaos. En dat is goed. Een deel van mij is nu geordend. Hoera!

Er was deze week dus wel iets wat me stoorde. En ik heb wel veel gezien. En gedaan. Ook behoorlijk wat meegemaakt. En gelachen, oh man, ik heb vreselijk gelachen deze week. Neutraal? Alles behalve neutraal. Niets om over te schrijven?

Nooit!

Bekijk alle logs van Marlease