“Dit is nu hoe simpel het kan zijn, alle dagen steentjes rapen langs de kantlijn”.
Per toeval kwam ik op de clip van de zangeres uit Gouda, Eefje de Visser.
Kantlijn is een heerlijk fris nummertje wat voor mij een soort van onschuld uitstraalt, vandaar dat ik ook verder ging zoeken naar die enorme biografie die tot mijn grote verbazing nog moest komen.

Ik heb het normaal gesproken nooit zo op Nederlandstalige muziek.
Het doet me gewoon minder dan een Engelstalig nummer waar je op weg kan dromen. Uitzonderingen daar gelaten. En dat is Eefje.

Ik stuurde haar een berichtje en kreeg vervolgens een mailtje terug met wat data wanneer en waar ze zou optreden. En na het missen van de eerste twee optredens vanwege mijn werk was ik toch wel heel vastbesloten om haar live mee te maken in het Utrechtse Urock café.

Het vinden van het café was niet per definitie een probleem, het vinden van een parkeerplek echter wel. Voor maarliefst 4 euro per uur stond mijn trouwe bolide uiteindelijk langs de gracht en liepen Vriendlief en ik naar het café toe.
Het was kleiner dan ik dacht en excuserend voor het horten en stoten liepen we alvast naar voren voor het optreden. Van de eerste act hebben we maar twee nummers van kunnen meepikken en toen begon Eefje. Zichzelf begeleidend met een gitaar, een kleine xylofoon en een persoonlijke bassist.

De zaal viel in stilte, elk gesproken woord werd beschouwd als ruis en de volle concentratie ging uit naar die jonge meid met haar gitaar.
Alle ogen waren op het podium gericht en toen de muziek begon kon je precies zien wie er speciaal voor haar was gekomen. De mensen met de meest trotse glimlach op hun gezicht en glinsterende blik.

Eefje’s muziek is als een warme douche, het leven omarmen
en je hand in een zak vogelzaad stoppen.
Ze heeft een warme stem en zingt nummers die je doen denken aan een zachte lentedag. Niet te vergeten het vrolijke nummertje dat tot op heden nog geen titel heeft.
Met een demo in de hand liepen we (einde parkeertijd) naar buiten van een geslaagde avond.

En vier nummertjes achtereenvolgend luisteren in een autorit van ruim een uur is niet eens vervelend.

Bekijk alle logs van Leura