Ik moest meteen denken aan een boekje van Hugo Brandt Corstius dat ik heb gelezen, Eetgeenvlees. Hier een serie fragmenten:

"U bent een beschaafd mens in een beschaafd land met beschaafde goden, die elkaar bij de kerkdeur voor laten gaan. U houdt van andere beschaafde mensen, maar u houdt vooral van dieren. Dieren zijn immers allemaal beschaafd – naar hun eigen normen. U bent gek op ze, niet alleen op hond en kat en paard en reiger, maar u houdt ook ontzettend van koe en kalf, van kip en kalkoen, van schaap en schelvis, van zalm en zwezerik, van oesters en mosselen, van ossenstaart en varkenskop, van biefstuk en tournedos, van hamburger en zuiglam. U laat ze braden en bakken, of u braadt en bakt en kookt en stoomt en zuigt ze zelf op en af en in en uit.
[...]
Wat is het dan ontzettend vervelend en storend als er aan uw tafel een lul zit, die door de kokkinnen en koksmaatjes in de keuken, waar al dat heerlijks met toewijding werd bereid, vol afgrijzen en hoofdschudden gedoopt werd met de schriknaam Eetgeenvlees.

Eetgeenvlees! Wat een genotbederver, wat een halfzachte idioot, wat een bijgelovige sukkel die zichzelf een idealist vindt, wat een zielige aandachttrekker, die geenvleesenookgeenvis-eter, die veganist, die get-ver-demde véé-géé-t-ariër. Liefst zou u hem ter plekke willen villen, centrifugeren, magnetroneren, met gloeiende jus overgieten, tamponneren, aan stukken snijden en opeten.
[...]
Ik ben geen vegetariër. Het ligt veel eenvoudiger: Ik Eet Geen Vlees.
[...]
Het verschil tussen de vleeseter en Eetgeenvlees is dat de vleeseter zich aangevallen voelt door Eetgeenvlees. Eetgeenvlees voelt zich niet bedreigd door de vleeseters – hem eten ze heus niet op, zelfs niet boven op de Andes, want hij smaakt vast niet naar pens, hoofdkaas of niertjes, omdat hij die lekkernijen nooit gegeten heeft.
Eetgeenvlees valt de dierendoders en dierenvreters niet aan. Eetgeenvlees weet dat hij de vleeseter niet moet proberen te bekeren. Maar de vleeseter wil argumenteren met Eetgeenvlees. Hij wil bewijzen dat Eetgeenvlees een misleide idealist is en een domkop, die bovendien door zijn gedrag hem, de vleeseter, op sluwe wijze als minderwaardig, wreed en ongevoelig wil neerzetten."

(van http://www.animalfreedom.org/paginas/column/eetgeenvlees.html)

Het stukje van Judith in de Pers was ook typerend. Het zijn de schuldbewuste consumenten van dierlijke producten die het gevoel hebben dat ze hun keuze moeten beargumenteren, en datzelfde ook verwachten van degenen die ervoor gekozen hebben om dat niet te doen. Ik heb ook een tijdje geen vlees gegeten, en het irritantste eraan was dat ik me (zelfs tegenover mijn familie) keer op keer moest verantwoorden. Ik heb geen vegetariër ooit horen vragen waarom iemand vlees eet, andersom voortdurend. Overigens is dat niet de reden dat ik wel weer vlees ben gaan eten. En ik heb nu inderdaad steeds het gevoel dat ik me moet verantwoorden tegenover vegetariërs, en tegenover mezelf bij de schappen van de supermarkt ook trouwens.

Wat bontjassen betreft ben ik dan wel heel zwart-wit, en gemeen bevooroordeeld. Als ik iemand in een bontjas zie lopen, zeurt een gemeen stemmetje in mijn hoofd: daar loopt een harteloos mens dat haar uiterlijk boven dierenwelzijn stelt. Het scheelt misschien dat ik bont niet bijzonder mooi vind, nepbont vaak nog wel, maar echt bont is altijd zo overdadig. Het verschil tussen eten en dragen is namelijk, dat het één een levensbehoefte is, en het ander absoluut niet noodzakelijk. Waar het de vacht van dieren betreft die ook al voor consumptie zijn gebruikt, vind ik het nog acceptabel. Maar dieren die speciaal worden gehouden of waar op wordt gejaagd voor het bont, dat vind ik nergens voor nodig. Alternatieven genoeg voor mooie en warme kleding en we zitten hier ook niet in Siberië. Maar goed, dat is once and for all mijn mening over bontjassen, en ik zal er verder nooit iemand naar vragen die er eentje draagt.

Whehe, persoonlijk record reactielengte.

Wauw, alles behalve zure reacties zie ik!
Ik ben het wel met je eens Kirin, bont zou ik persoonlijk niet dragen maar ik zou er ook nooit iemand op aanspreken. Je moet dragen (en eten) waar je je zelf prettig bij voelt.
Goed geschreven!

Het probleem ligt hem niet bij de grote massa, of bij de minderheden die aantijgingen naar hun hoofd geslingerd krijgen voor hun afwijkende gedrag. Het zit hem helemaal in die betweterige types (de PETA-leden, de winkelstraatpredikers en de Al Gores) die door middel van het volop uitspreken van hun overdreven afkeer zichzelf een gevoel van superioriteit aanmeten om derhalve hun eigen onzekerheden weer even opzij te zetten, waarbij ze hun publiek meteen zodanig in het harnas jagen dat het voorgestelde doel nooit bereikt kan worden.
Het zijn ook zulke onrealistische doelstellingen, die dan met een zwaaiend vingertje en het cliché argument "jij hebt invloed" erin gestampt zouden moeten worden.

"Wist je dat de carne in het woord carnaval Latijns is voor vlees?"
?!?!
Are you kidding me?

LATIJN, mensen. LATIJN. LATIJNS BESTAAT NIET.

"Latijns" bestaat wel: als bijvoeglijk naam woord. Dus "Het Latijnse woord voor vlees is carne." of "carne is een Latijns woord" .Maar als zelfstandig naamwoord moet het "Latijn" zijn: "Ik leer Latijn".
Zie http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/487/