Geheel toevallig heb ik de afgelopen dagen met twee verschillende mensen dezelfde discussie; gewenste kinderloosheid.

De eerste dame deelt mijn mening en is ook gewenst kinderloos. Echter is zij 47 en ik 27. Als je 47 bent vraagt eigenlijk niemand meer of je het wel zeker weet. De tweede dame is mijn leeftijd en wilde ook nooooooooit kinderen. Inmiddels is dat nooit omgeslagen in 'eigenlijk wil ik toch wel twee kinderen, maar niet nu.' Vandaar dan ook haar terechte vraag over hoe zeker ik dat wist. In mijn geval is het vrij simpel, ik weet het 100% zeker. Zo zeker dat ik al bij verschillende huisartsen heb gevraagd om sterilisatie en zij hebben stuk voor stuk geweigerd. 'Jouw tijd komt nog wel meisje.' Mijn tijd komt niet. Niet omdat ik denk dat mijn mening niet verandert, maar omdat het een weloverwogen keuze is geweest. Ik heb zelfs al een disclaimer ingebouwd, mocht ik ooit moedergevoelens krijgen, dan ga ik adopteren, zelf baren zit er voor mij niet in.

Waarom? Dat heeft verschillende persoonlijke redenen, maar de belangrijkste is toch wel erfelijkheid. Zowel aan vaders- als moederskant komen veel erfelijke (geest)ziektes voor en ik vind het risico te groot. Een van mijn huisartsen gaf me ook gelijk toen ik dat uitlegde en gaf aan de hand van mijn familiegeschiedenis aan dat de kans inderdaad klein is dat ik een 'gezond' kind op de wereld zet. Alsnog vond hij me veel te jong om zo'n heftige beslissing te nemen, dus loop ik nog steeds ongewild vruchtbaar rond.

Kortom, interessante discussie. Iedereen wil -begrijpelijk- de hoed en de rand weten van mijn keuze, terwijl ik de tegenvraag veel interessanter vind. Waarom is het absurd om geen kinderen te willen, terwijl elke idioot zomaar een kind op de wereld kan en mag zetten?

Nederland is dichtgetimmerd met regeltjes en vergunningen. En als je dan de benodigde vergunning eindelijk binnen hebt, of aan alle regels hebt voldaan, word je nog geregeld gecontroleerd ook anders raak je je felbegeerde vergunning of toestemming subiet kwijt. In dat kader pleit ik voor een kinderbewijs.

Jij wil een kind? Is goed. Bewijs eerst maar dat je geschikt bent om een nieuw leven op de wereld te zetten en capabel genoeg bent om deze goed op te voeden. Dat staat verder los van afkomst, inkomen of IQ, er moet per geval geëvalueerd worden. Zo kan het best zijn dat het twintigjarige meisje wél een kinderbewijs krijgt en de dertigplus vrouw niet.

Er valt namelijk niets makkelijker te verpesten dan een kind. Zo ken ik een stel die besloten een kind te 'nemen' om hun wankele relatie te redden. Tijdens de zwangerschap ging het goed, toen mepte papa mama namelijk niet meer door de kamer, want dat is slecht voor het kind. Na de bevalling ging het hard bergafwaarts, want als je relatie al gammel is, zijn die slapeloze nachten en enorme verantwoordelijkheid die je hebt voor zo'n hulpeloos wezentje vaak de nekslag voor je relatie. Oh de verrassing, de baby is nu een half jaar en papa en mama zijn uit elkaar. Mama vluchtte naar haar nieuwe lief in het buitenland (hij waardeert haar wel) en papa wist niet hoe snel hij de baby bij zijn zus moest dumpen, want hij had geen flauw idee wat hij met dat kind aan moest. Dat kind heeft nu al een achterstand die bijna niet in te halen valt. Niet omdat papa en mama uit elkaar zijn, maar omdat papa en mama volslagen idioten zijn die nooit een kind op de wereld hadden moeten zetten.

Nu is bovenstaand voorbeeld een schrijnend geval, maar ook in gezinnen waar het ogenschijnlijk goed gaat, lopen complet verpeste kinderen rond die straks veranderen in volwassenen met issues en ook gewoon een kind op de wereld zetten, die waarschijnlijk ook verknipt raakt. Bijna iedereen kent wel het door- en door verwende kind wat nog geen stap kan zetten zonder dat mama zijn handje vast houdt. Als iets niet lukt, helpen papa of mama meteen en zo hebben we er straks een verwende volwassene bij die bij elke tegenslag instort omdat hij nooit heeft geleerd zelf iets op te knappen. Volgevreten papkindjes zonder enige ambitie of drive kunnen zelf onmogelijk een kind opvoeden tot een zelfbewust autonoom persoon die weet hoe je een mening moet vormen.

Natuurlijk zitten er wat haken en ogen aan het kinderbewijs, zo is bureau jeugdzorg bij voorbaat ongeschikt, die laten mij net iets te vaak kinderen per ongeluk doodslaan of juist onterecht kinderen in jeugdgevangenissen plaatsen. Daarom werp ik mij bij dezen -geheel altruïstisch- op als Baas Kinderbewijs. Mensen met een kinderwens kunnen zich bij mij melden en ik bepaal of je geschikt bent. Als ik je ongeschikt vind, krijg je een vuistdik rapport mee waarin ik uitleg waarom jouw genenlijn direct uit dient te sterven.

Geen dank, ik doe het voor de wereld, niet voor mezelf.

Bekijk alle logs van Judith