Ik weet het wel. Volgens bepaalde mensen. Logisch. Ik zie eruit als een vrouw van de wereld. Wanneer ik mensen vertel dat ik pas sinds twee jaar durf te vliegen en niet veel landen heb bezocht, denken ze vaak dat ik een grapje maak. Maar het is ernst. De bittere waarheid. Alhoewel die waarheid voor anderen vaak bitterder is dan voor mijzelf. Maar goed, veel mensen zien mij dus alsof ik van alles wel wat afweet en overal ben geweest.

Zo ook de mevrouw in de Xenos. Ik was daar om olie te kopen, de olie is er erg goed, toen ik links van mij een vrouw met plat Rotterdams accent hoorde zeggen: “Nou, dit is wel een chique glaassie hè?” Ze keek me aan en hield een spuug ordinair wijnglas in de lucht. Met allemaal kleuren en motiefjes. Ik keek naar het glas en zei vol overtuiging: “Ja, enorm chique, daarvan kun je er zo zes op tafel zetten voor de gasten.” Maar dáár waren ze niet voor bedoeld, volgens de mevrouw. Ze kwamen in de kast te staan, te chique om uit te drinken. Ik knikte maar toen ze dit vertelde. Hierna vroeg ze mij haar te assisteren bij het uitzoeken van “minder mooie” glazen, voor witte en rode wijn en port. Ik heb zelf thuis zeer leuke wijnglaasjes, plat, zonder voet, uit Spanje. Daar kun je werkelijk van alles uit drinken. En een paar gewone wijnglazen, verder heb ik er totaal geen verstand van. Wel van schoenen. En tassen. Maar, ik heb haar hele mandje vol gelegd met glazen voor alle wijnsoorten, ook cognacglazen, kleine borrelglaasjes en zelfs wat cocktailglazen. Denk ik. De mevrouw bedankte mij vriendelijk voor mijn uitgebreide kennis van drank en bijhorende glazen en vertrok.

Olie. Ik kwam voor de olie met zongedroogde tomaten. Er stonden ook allerlei balsamico azijn soorten. Ik ben geen keukenprinses, dus waar al die soorten voor zijn, moet je aan mij niet vragen. Een vrouw dacht hier anders over, toen ze mij bij de oliesoorten zag staan, zoekend. Alleen denk ik dat zij dacht dat ik een balsamico onderzoek aan het doen was, door mijn kritische blik. “Zou ik deze balsamico kunnen gebruiken voor bij een dessert?” vroeg ze mij. “Ja, natuurlijk” antwoordde ik direct. Ik zei maar wat, want ik werd ook door haar blijkbaar gezien als alleswetende vrouw van de wereld. Ik keek nog even naar de andere soorten en zei bevestigend: “Ja, ik zou die nemen.” Vol trots deed ze de fles in haar mandje, maar kwam terug met een ander flesje. “Deze stond ergens anders, hier zit cacao in, zou dat beter zijn voor bij het dessert?” Als een volleerd Jamie Oliver pakte ik het flesje, keek er eens goed naar en zei: “Ja, als het echt alleen voor het dessert is, zou ik deze nemen, die cacao toevoeging is daar zeer geschikt voor!” Cacao, chocola, chocoladetoetjes, nou dan moest dat wel goed zijn, had ik bedacht. Tegelijkertijd dacht ik alleen maar vol schaamte aan hoe ik deze woorden over mijn lippen had gekregen. Maar kort hierna zag ik de vrouw glimlachend naar me knikken en met de, waarschijnlijk voor dessert geschikte balsamico, naar de kassa lopen. Weer had ik iemand met mijn briljante wereld kennis van zaken geholpen.

Binnenkort ga ik in mijn eentje vliegen. Nu zullen de mensen op het vliegveld denken dat ik een bereisde vrouw ben. Die precies weet waar ze moet zijn. En hoe het moet. Nu ben ik een beetje bang dat ook daar mensen aan me komen vragen hoe het werkt en waar ze moeten zijn. Want dan stuur ik ze zo de verkeerde gate in, zodat ze, na veel zoekwerk, te laat bij de juiste zijn en het vliegtuig hierdoor vertraging oploopt. Of ik stuur ze nonchalant naar de verkeerde aankomst hal, wanneer ze iemand op komen halen. Dus, voordat ik mensen hun vlucht laat vertragen of missen óf hun bezoek moet laten wachten, vraag ik zelf maar snel aan een grondstewardess waar ik moet zijn. Want een door mij aangeprezen flesje, eventueel verkeerde, balsamico, daar kom ik nog wel overheen, maar een vlucht vertraging op mijn geweten hebben, dat is toch nét iets anders.

Bekijk alle logs van Marlease