"Ik haat voortgangsrapporten, ik haat voortgangsrapporten, ik haat voortgangsrapporten." Haar vingers ratelen op het toetsenbord exact in de maat van haar mantra. "Ik haat voortgangsrapporten, ik haat voortgangsrapporten." Met een schuin oog kijkt ze naar de klok, over een uur moet het af zijn. Een zachte kreun ontsnapt uit haar mond, gelukkig reageren haar collega's er niet op. Zoekend kijkt ze om zich heen, op zoek naar afleiding. Als ze haar ogen weer op het beeldscherm richt om braaf het rapport af te maken, ziet ze dat ze een nieuw mailtje heeft. Opgetogen omdat ze zich even met iets anders bezig kan houden, klikt ze het mailtje open.

"Verbazingwekkend dat het me niet eerder is opgevallen dat je zulke mooie ogen hebt. Vanochtend tijdens het overleg zag ik ze opeens en nu spoken die ogen van je al de hele dag door mijn hoofd.

- Dennis"

Voorzichtig draait ze zich om en kijkt snel in zijn richting. Haar hart klopt in haar keel en als hij zijn hoofd haar kant op draait, duikt ze snel weer veilig weg achter haar monitor. Fuckfuckfuck. Dennis. De mooiste man van kantoor. Aan het mailflirten! Haar hart gaat nog sneller kloppen als ze probeert te bedenken wat ze terug gaat sturen. Tijdens het overleg was het haar helemaal niet opgevallen dat hij naar haar keek. Ook was het haar nooit opgevallen dat ze mooie ogen had. Met haar ogen dicht probeert ze zich voor te stellen hoe haar ogen er eigenlijk uit zien en of ze mooi zijn. Zonder zichzelf af te kraken komt ze helaas tot de conclusie dat ze doodgewone ogen heeft. Gewoon van vorm, geen opvallende kleur, korte dunne wimpers. Als ze aan mooie ogen denkt, denkt ze altijd aan de ogen van haar zusje. Felgroen, amandelvormig en lange zware wimpers. Dat zijn mooie ogen, die van haar zijn doodnormaal en nog verstopt achter een brilletje ook. Opeens moet ze grijnzen. Hey, als Dennis ze mooi vindt, wie ben ik dan om hem tegen te spreken?

"Hallo Dennis", nee, te afstandelijk. "Beste Dennis", ook niet goed. "Lieve Dennis", ze voelt haar mond droog worden en durft niet om te kijken omdat ze denkt zijn ogen in haar rug te voelen. Verdulle, wat moet ze in hemelsnaam terug sturen?

Omdat haar hart nog steeds sneller klopt dan gezond kan zijn en haar mond gortdroog is, besluit ze even wat water te gaan drinken. Kan ze meteen nadenken over wat ze terug gaat sturen en Dennis een blik gunnen op haar billen, een lichaamsdeel dat ze een stuk mooier vindt dan haar standaardogen. Als ze naar het keukentje loopt, is ze zich bijzonder bewust van haar lichaam en merkt ze dat haar wangen rood beginnen te worden. Kwaad draait ze de kraan open en laat het koude water over haar polsen stromen. Terwijl ze diep in- en uitademt maant ze zichzelf tot kalmte. Waarom is het zo moeilijk te geloven dat de knapste man op kantoor jou leuk vindt?

Als ze zich uitstrekt om het laatste schone glas van de bovenste plank te pakken, hoort ze een bekende stem achter zich. "Mag ik je wat vragen?" Van schrik laat ze het glas vallen en met een onverwacht spastische beweging lukt het haar om het glas op te vangen vlak voor het de grond raakt. Nonchalant probeert ze zich om te draaien en ramt met haar elleboog tegen het aanrecht. Dennis kijkt geamuseerd toe terwijl ze zich afvraagt waarom haar motoriek haar altijd in de steek laat in de buurt van een knappe man. "Tuurlijk Dennis, wat kan ik voor je doen?"
"Allereerst kan je proberen jezelf geen pijn te doen of iets stuk te gooien." Als hij er niet zo leuk bij zou glimlachen had ze hem een kopstoot gegeven. "Maar even serieus, hoe ver ben je met het voortgangsrapport? Ik heb het straks nodig, dat weet je toch?"
Niet heel erg overtuigend zet ze een zwoele blik op. "Nou Dennis", ze hoort een lichte trilling in haar stem en kucht overdreven hard, "als jij me niet af zou leiden, zou het schrijven een stuk sneller gaan." Verleidelijk leunt ze tegen de muur en springt snel rechtop als ze met haar zere elleboog tegen de muur stoot. Terwijl ze over haar arme elleboog wrijft, kijkt hij haar verward aan. Snel vermant ze zich. "Wat is er Dennis? Ben je uit het veld geslagen door mijn mooie ogen?" Zijn bulderende lach doorbreekt de ijzingwekkende stilte. "Jeetje Mar, dacht ik toch even dat je écht je verstand kwijt was geraakt! Sorry, ik heb je blijkbaar een mailtje gestuurd die voor Mirella van Voorst was, ik vergis me wel vaker omdat jullie bijna dezelfde naam hebben."

Het was waar wat hij zei, Mirella en zij hadden er vaak genoeg grapjes over gemaakt, al vond ze dit niet echt grappig. Mompelend liep ze terug naar haar PC om de gewraakte rapportage af te maken. "Ik haat voortgangsrapporten, ik haat voortgangsrapporten, ik haat Dennis, ik haat voortgangsrapporten..."

Bekijk alle logs van Mia