Vorige keer werd Ilse door Sarah van het schoolplein gepikt.

flashback:
“Of wacht je tot zij je toestemming geven daar?”, zei Sarah met het hoofd knikkend in de richting van de stoere meiden uit Ilse’s klas.
“Nee”, probeerde Ilse stoer, en gooide haar Eastpack rugzak achterin de auto terwijl ze instapte.
“Ik bepaal zelf wel wat ik doe”.

Binnenkort niet meer schat, dacht Sarah, en ze startte de auto en scheurde weg.
(het volledige verhaal uit deel I vind je hier)

Hoe het verder gaat nadat Ilse bij Sarah in de auto stapt (deel II), lees je hier:

Sarah draait de volumeknop weer open en glimlacht naar Ilse.
“Hoe weet je wie ik ben?”, vraagt Ilse. Meteen verbetert ze zichzelf, realiserend dat dit een van de domste vragen is die ze kan stellen. “Hoe, hoe ken jij mij eigenlijk”, verbetert ze zich.
Mooi, denkt Sarah. Ilse is duidelijk geïntimideerd, precies datgene wat Sarah wil.

Terwijl ze de busbaan oprijden met de cabrio en Sarah’s hand losjes over het stuur glijdt, haalt ze haar schouders op naar Ilse. “Ach, weet je. Ik had je al wel vaker gezien op school. Ik deed SPW daar.”, liegt Sarah. Ze ziet Ilse nadenkend kijken. “Ik had altijd tegelijk pauzes met je, en ik wou je wel aanspreken”, terwijl Sarah even stil was, “maar je was altijd zo druk met die andere bitches”.

Zo. Punt gemaakt, hoopt Sarah.
Ze weet dat Ilse eigenlijk niets liever wil dan bij die bitches horen, maar ondanks haar verwoedde pogingen hebben ze haar nog altijd links laten liggen. Sarah hoopt dat Ilse zich nu kan vinden in haar leugen en inziet dat voortaan met haar zijn beter is dan met die bitches waar ze eerst tegenop keek.
Toch twijfelt Ilse: “Het zijn niet echt bitches hoor. Ze hebben gewoon liever iemand die wat meer cool is. Zij hebben allemaal rijke ouders die merkkleding en horloges kunnen kopen. Scooters en dure agenda’s. Ik kan dat niet. Maar soms mag ik wel mee met pauze.”

Shit, denkt Sarah. Ik moet haar inpalmen. Blijf bij je plan.
“Je hoeft nieteens rijke ouders te hebben”, antwoord Sarah. “Ik werk voor mijn geld en daarmee kan ik ook kleding kopen die ik mooi vind. Telefoons die ik vet vind, CD’s en DVD’s. En horloges, daar ben ik echt aan verslaafd”.
Ze laat Ilse haar nieuwste Guess GC horloge zien, met de diamantjes. “Deze, was 998,- euro bij de Bijenkorf.” Ze ziet dat Ilse onder de indruk is. “Gewoon hard voor gewerkt en gespaard”, vervolgt Sarah.

Ilse’s gezicht klaart op: “Deze heb ik gezien!”, roept ze uit. “Ik was met mijn moeder in de Bijenkorf om te helpen met...”. Kut, denkt Ilse. Ik kan moeilijk zeggen dat ik tijdens het schoonmaken van mijn moeder dit horloge heb gezien. Mama werkt in de avonduren in het grote winkelcentrum, alle panden dweilen en stofzuigen. Stof afnemen en glas zemen. “Om te helpen met inkopen doen voor Sinterklaas”, verzint ze. “We gingen heel veel cadeautjes kopen voor onze familie en vrienden, en mijn vriendinnen kregen ook een kleiningheidje”. Zo, denkt Ilse. Dat is een mooi verhaal.

Mooi verhaal, denkt Sarah. Ondanks de misser van de bitches probeert ze nu in mijn gratie te komen met haar verhaal.

Dit gaat nog makkelijker dan ik dacht.

Bekijk alle logs van Lindsay