Soms wordt een boek mij in korte tijd door een paar heel verschillende mensen aangeraden. Dan is wel duidelijk: dit boek wordt een rage. Zo gebeurde pas geleden met De Engelenmaker van Stefan Brijs, dat al is uitgekomen in 2005.

Victor Hoppe is een geniaal biomedisch onderzoeker. Hij heeft het syndroom van Asperger, waardoor hij wel heel slim is maar niet over sociale intelligentie beschikt. Bovendien is hij extreem lelijk, vooral door een niet zo fraai geopereerde hazenlip. Zijn moeder denkt dat Victor door de duivel bezeten is en laat hem in een gesticht plaatsen. Daar wordt hij door de zusters bestempeld als imbeciel omdat het heel lang duurt voordat hij zijn eerste woorden zegt.

Mede door zijn jonge jaren in het gesticht ontwikkelt Victor een eigen beeld van het geloof, dat door zijn omgeving niet wordt geaccepteerd. Volgens Victor is Jezus een held en God het kwaad omdat hij Jezus niet kon redden uit de handen van zijn moordenaars. Ondanks zijn onaangepaste persoonlijkheid doorloopt Victor het Gymnasium en gaat geneeskunde studeren om net als zijn vader arts te worden.

Hij blijkt een uitmuntende student en zijn begeleider Rex Cremer biedt hem een baan als onderzoeker aan. Uit de drie mogelijke onderzoeksgebieden die Cremer hem aanbiedt, kiest Victor voor de embryologie, omdat hij dan "leven kan scheppen", net als de door hem verafschuwde God.

Victors motto is: "Soms is wat onmogelijk lijkt, alleen maar moeilijk". Dat bewijst hij door met grote inspanning en na vele mislukte pogingen een muis te klonen. Hij stuit met zijn resultaten op veel tegenstand bij andere wetenschappers maar voelt zich tegelijkertijd onoverwinnelijk. Dag en nacht werkt hij aan zijn volgende project: het klonen van menselijke cellen. Victors genialiteit, samen met zijn gebrek aan sociale intelligentie en godsdienstwaanzin leiden dan tot grote problemen.

Dat is ongeveer het punt waar het boek begint. De flaptekst doet heel geheimzinnig, maar het is al snel duidelijk dat Victor Hoppe zich met menselijke klonen bezig houdt. Victors jeugd en achtergrond komen pas in het tweede deel van het boek aan de orde; in het derde deel komen deel 1 en deel 2 samen in een spannende climax.

Het sterkste punt van het boek is het fascinerende verhaal. Ik denk dat je na het lezen van deze review benieuwd bent hoe het verder gaat en dat is wat je het hele boek zult ervaren. Bovendien is het verhaal opvallend levendig geschreven, met heel natuurlijke en overtuigende dialogen van zeer uiteenlopende personages: wetenschappers, naïeve dorpsbewoners, pubers, kinderen, priesters en zusters. En een hoofdrolspeler met het syndroom van Asperger.

Daarom krijgt De Engelenmaker, dat een aanrader is voor zowel literatuurliefhebbers als thriller-lezers, van mij vier roze kogels:

Bekijk alle logs van Suzan