Afschuwelijk! Het is afschuwelijk. En afschuwelijk is nog zacht uitgedrukt. Maar ik heb het wel gedaan. Ik ben er geweest. Op die vreselijke dag. Ik heb er nog wel even over nagedacht, maar ben uiteindelijk toch gegaan.

Afgelopen zondagochtend kreeg ik het briljante idee mijn huis een extreme makeover te geven. Mijn woonkamer om precies te zijn. Met de gedachte dat de grote bank met grote kussens de makeover primeur zou krijgen. Nieuwe bekleding. Zwart. En die bekleding moest er uiteraard gelijk komen. Want als ik een plan in mijn hoofd heb, moet het direct uitgevoerd worden. Wat best lastig is, wanneer je op zondagochtend besluit de woonkamer eens flink onder handen te nemen.

De slaapkamer had ik de week ervoor al gedaan. Maar dat was simpel. Het bed omgedraaid. Ik heb in mijn slaapkamer alleen een bed. Mijn kleding, daar heb ik een andere kamer voor. In een slaapkamer hoort een bed. Alleen een bed, naar mijn idee. Ik had ook nog het leuke voornemen om de twee knalroze muren in mijn slaapkamer over te schilderen met een volwassen kleur. Antraciet ofzo. Maar gelijk dacht ik terug aan de zondagmiddag, drie jaar geleden, toen ik besloten had de muur roze te verven en halverwege deze bezigheid totaal geen zin meer had. Maar het moest af. Ik kon me er door deze herinnering nu dan ook niet toe zetten. Noem me lui. Deze keer daarom alleen het bed in het midden des kamers gezet.

Zondagochtend dus. Internet aan. Woonwinkels met koopzondag zoeken. Ik kon geen dag wachten. Logisch. Internet vertelt mij altijd alles wat ik wil weten. Zo ook dat Ikea Delft open was. Nu is de afrit van Ikea Delft met grote regelmaat op koopzondag afgesloten door de drukte. Want, wie wil er nou niet op zondag met duizenden medeburgers naar het land der Zweedse ballen? Precies. Vol goede moed stapte ik om kwart voor elf in mijn auto. Delft is dichtbij. De afslag vertoonde nog geen dramatische taferelen en parkeren ging prima. Op de parkeerplek waar een tekening op de grond afgedrukt stond van een poppetje in een jurk met daarnaast een klein poppetje, of twee. En een kinderwagen. Vlakbij de ingang. Vrouwen met jurk, kleine poppetjes en kinderwagens mogen bij de ingang. Ik was een vrouw in een jurk. Dus ik mocht er staan. Er stond nergens dat voor parkeren op die plek, de twee witte harkpoppetjes met armen en benen gespreid en een kinderwagen verplicht zijn. De vrouw die vanuit haar auto “je hebt geen kinderen, waarom parkeer je daar?” riep, dacht hier anders over. Ik wilde nog terugroepen: “Geen kinderen? Ik heb er drie, maar die heb ik alleen nu toevallig even niet bij me!” Dit deed ik niet. Ik mag natuurlijk niet liegen.

Gillende kinderen, ballenbad, roltrap op naar boven. Voor me op de roltrap stond een zoenend jong stel. Rond de tweeëntwintig. Ik denk dat ze een rondje -stel dat we ooit gaan samenwonen, wat zou jij dan mooi vinden?- gingen doen. Daarna passeerde ik vooral veel vrouwen, die in het bezit waren van chagrijnig kijkende man of vriendlief. Nu moet ik zeggen dat het reuze grappig is om deze mannen, geïrriteerd door hun naar Ikea-spulletjes verlangende vrouwen, te observeren. Het is echt sneu en ik heb werkelijk medelijden met de mannen, waarvan de vrouwen hen dit aandoen. Maar, ik snap echtscheidingen na afgelopen zondag wel veel beter. Ik wilde een man uitnodigen voor een portie Zweedse ballen, een hotdog of een softijsje, omdat het huilen hem nader stond dan het lachen. Maar ik had niet zoveel zin in zijn boze echtgenote achter me aan. Ik kwam ook voor iets heel anders. Zwarte bekleding voor mijn bank.

En wat bleek, voor de zwarte bekleding had ik niet heel Ikea door hoeven cruisen. Bekleding is af te halen in het magazijn, begane grond, bij de kassa’s. Met een bon. Die een mevrouw in het magazijn maakt. Hier kwam ik achter toen ik, na lang wachten in een rij bij de sfeerimpressie woonkamertjes, bij de bankbekleding afdeling kwam. Daar werd mij verteld dat ik voor de bekleding beneden moest zijn. De bon afrekenen en het pakketje ligt binnen enkele minuten bij een balie klaar. Maar als je dát niet weet, blijft de koopzondag bij Ikea Delft; afschuwelijk!

Bekijk alle logs van Marlease