Afgelopen maandag was het Blue Monday. De meest deprimerende dag van het jaar. Depressie-dag noem ik het. Een Britse psycholoog heeft via een moeilijke formule eens bedacht dat de derde maandag in januari, de meest deprimerende is. De goede voornemens worden niet volgehouden, het winterweer en andere deprimerende feiten zorgen voor het gevoel wat erbij komt kijken. Het was afgelopen maandagochtend tot tegen de middag grauw, grijs en regenachtig weer. Ja, dat was een redelijk depressief plaatje. Ik ben echter niet zo beïnvloedbaar door het weer. Jammer. Ik had wel zin in een goede depressie-dag.

Ongesteld, ik was ook nog eens vreselijk ongesteld. Voor mij dus extra reden om me ellendig te voelen. Hoofdpijn, buikpijn en alles wat aan mijn lichaam op kan zwellen, was dan ook enorm opgezwollen en opgezet. Van mijn enkels tot mijn gezicht. Mijn haar futloos hangend en mijn huid pukkelig. Ja, het was vrij kansloos, een goede basis voor depressie-dag, vond ik. Op deze dag had ik zonder gene gewoon lekker moedeloos ellendig kunnen zijn. Ik had mee mogen huilen met de regendruppels op de ramen. Ik zie het namelijk als een soort feestdag. Iedereen mag, van mij in ieder geval, op die dag dus ook lamlendig, klagend of depressief zitten zijn. Inclusief ikzelf. Maar het lukte maar niet.

Gedoe op het werk. Deprimerend gedoe op het werk zelfs. Ook als het geen depressie-dag zou zijn, zou menig mens er een kleine donderwolk met regenbui boven zijn of haar hoofd van krijgen. Maar er gebeurde niets met me. Zelfs niet in combinatie met mijn opgezette lijf en de wolken die grijzer dan grijs bijna het kantoorpand binnen kwamen drijven. Ik mengde me meer dan ooit in dit werk gedoe. Ik wilde de meest deprimerende dag goed ervaren en het gevoel wat erbij hoort tot in het diepst van mijn vezels voelen. Niets hielp. Ik voelde zelfs geen héél klein rottigheidje ergens ver en diep verstopt in mij.

Thuisgekomen na een drukke, op deprimerend gevoel hopende dag, ging er een en ander mis. Geen boodschappen in huis en een elektriciteitsdingetje wat het even niet deed. Eigenlijk perfect voor deze dag. Als ik ook nog eens een enorm naar bericht had gekregen, waardoor ik huilend door mijn huis had gelopen en mijn make-up dramatisch mooi was uitgelopen in zwarte lijnen over mijn gezicht, had ik de feestdag bijzonder goed tot uitvoering kunnen brengen. Dit laatste gebeurde niet en mijn avondeten wat tegenviel door ontbrekende ingrediënten en het licht wat het enige tijd niet deed, kregen mij ook al niet in de stemming die de Britse meneer mij min of meer beloofd had. In mijn hoofd dan. Maar ook dan is het een belofte en valt het tegen als het anders loopt dan verwacht.

Nu heeft dezelfde bedenker van de meest deprimerende dag, ook bedacht dat de vrijdag in juni, die het dichtst bij het begin van de zomer ligt, de meest vrolijke dag is. Zul je zien dat ik net op die dag een enorm heftige, zware depressie krijg.

Bekijk alle logs van Marlease