Bijna iedereen die ik spreek kent Tarkan wel en dan voornamelijk (of alleen maar) door zijn megahit Simarik, met die kusjes ja. Zelf vond ik het destijds wel een okay nummer, maar niet heel bijzonder. Via via kreeg ik later het album 'Tarkan' in handen, met daarop onder andere de nummers 'Ölürüm Sana' en 'Basina Bela Olurum', die ik persoonlijk vele malen beter vond dan het kusjesnummer. Ik heb het album niet echt grijs gedraaid, maar heb me toen wel voorgenomen Tarkan in de gaten te houden. Dat werd lastig, omdat zijn albums buiten Turkije nauwelijks gepromoot werden. Via internet leerde ik de opvolgers 'Karma' en 'Dudu' kennen, met daarop twee van mijn favoriete nummers; 'Kuzu Kuzu' en en 'Dudu'. In 2006 verscheen zijn langverwachte Engelstalige debuut Come Closer, die ik zelf best teleurstellend vond. Waarschijnlijk daardoor heb ik in 2007 helemaal de release van zijn album 'Metamorfoz' gemist.

Ter ere van dat album tourt Tarkan nu door Europa en mijn lieve zusje had als cadeau voor mijn verjaardag kaartjes gekocht voor zijn optreden in de HMH te Amsterdam, op 14 december. Heel nieuwsgierig en vol voorpret zijn wij dus zondagavond naar de HMH gegaan, om Tarkan live in concert te zien.

Na wat verwarring over de parkeerplaats, kwamen we iets na 20.30 binnen, precies op tijd voor het voorprogramma, zo dachten wij. Helaas Paardrijlaars bleek meneer Tarkan al op het podium te staan, dus vielen we meteen vol in de pret. Twee dingen vielen meteen op, allereerst waren we zo'n beetje de enige Nederlanders en ten tweede zijn Turken niet zo heel erg lang, waardoor ik met mijn Hollandse 1.78m overal goed zicht had op het podium. Daarnaast viel het op dat er direct een feeststemming hing, bijna iedereen zong uit volle borst de nummers mee en danste er vrolijk op los. Heel wat anders dan de 'bovenzaal van de Paradiso'-optredens die ik gewend ben, waar men eerst een paar nummers kritisch kijkt om vervolgens voorzichtig te bewegen.

Deze vrolijke sfeer bleef gedurende het hele optreden aanwezig, wat de feestvreugde voor ons flink verhoogde. Langzaamaan wisten we ons naar voren te wurmen waar we goed zicht hadden op deze grote kleine ster. (Tarkan is slechts 1.73m). Hij wisselde oude hits af met nummers van zijn nieuwe album en deed zowaar een nummer van zijn Engelstalige album, Bounce. Zoals eerder genoemd werd er bij elk nummer uit volle borst meegezongen, wat bij de ballad 'Asla Vazgecemem' voor een bijzonder intieme sfeer zorgde. Hoogtepunt na hoogtepunt passeerde de revue en Tarkan is een echte entertainer met geweldige dancemoves. Helaas voor ons hield hij zijn praatjes voornamelijk in het Turks (niet zo raar, daar 98% van het publiek uit Turken bestond) en aan het lawaai uit het publiek te horen, sprak hij over hele leuke dingen.

Ik vond het vooral fijn dat ik eindelijk keihard mee kon brullen met mijn favoriete nummers, zonder raar aangekeken te worden. Gelukkig voor mij speelde hij een aantal van mijn favorieten, waaronder eerdergenoemd Kuzu Kuzu en Dudu. Dudu was het hoogtepunt voor mijn zusje, dat is het enige nummer wat ze fonetisch enigszins mee kan brullen en dat deed ze dan ook hard tijdens het dansen en springen. De show werd afgesloten met het nummer Dili Düdük mijn favoriete nummer van zijn laatste album.

Al met al was het een hele geslaagde avond. Geweldige performer, sterke setlist en een net zo geweldig publiek.

Bekijk alle logs van Judith