Sinds kort heb ik een nieuwe GSM. Zo'n hippe, waar je zo veel meer mee kunt doen dan alleen maar bellen en sms'en. Er is ruimte voor wel 1000 liedjes, ik kan filmen en fotograferen en de boel meteen bewerken, opslaan, mailen of publiceren op mijn blog en tot slot heb ik razendsnel internet. (Plus nog 500 opties die ik niet begrijp.) Ook heb ik allemaal live RSS-feeds, die gewoon in mijn beginscherm staan en meerdere keren per dag bijgewerkt worden. Dit is handig omdat ik dan elk moment van de dag op de hoogte ben van het laatste nieuws en de nieuwste posts op mijn favoriete websites. Helemaal handig omdat ik mijn telefoon altijd wel bij me heb en dus echt altijd op de hoogte kan zijn van het laatste nieuws.

Normaal had ik altijd een hekel aan wachten, nu zijn dit de uitgelezen momenten waarop ik snel kan zien wat er gaande is in de wereld. Trage lift? Geen probleem, ik weet exact hoeveel Het Glazen Huis heeft opgebracht. Vertraging in het OV? Ik weet de laatste status van de recessie. Je afspraak is iets verlaat? In Schubbekuttenveen is een kat vermist, buurtbewoners reageren geschokt. Toiletbezoek duurt iets langer dan gepland? Toch al gauw drie opiniestukken kunnen lezen.

Handig hè, die telefoon van mij. Tot er afgelopen week iets in me knapte.

Onderweg naar het bedrijfsrestaurant (is toch al snel drie minuten lopen) las ik in de headlines dat de VVD verbijsterd was. Waarover stond er niet bij, dus nieuwsgierig en nieuwshongerig klikte ik het hele bericht open. Al snel bleek het om een lift op een station te gaan, die de NS had gesloten in verband met overlast en niet van plan was opnieuw te openen. Dat vond de VVD verbijsterend. Van alle dingen die op dat moment gaande waren in de wereld, was de VVD verbijsterd over een lift op een station.

Nu was ik verbijsterd. Waarom was dit nieuws? Waren de berichten die ik de afgelopen dagen had gelezen überhaupt wel 'nieuws'? Verbijsterd stopte ik mijn telefoon weg en besefte me hoeveel tijd ik de afgelopen weken was verloren aan het lezen van compleet nutteloze berichten. Goed, ik zat nu echt nooit meer verlegen om een gespreksonderwerp, maar was ik er echt mee opgeschoten? Voorzichtig om de overgang niet te groot te maken, heb ik vier van de tien RSS-feeds verwijderd. De wereld is niet vergaan, het journaal en de achtergrondprogramma's voorzien me nog altijd van voldoende informatie.

Als jullie dit lezen zit ik in het buitenland. Niet ver, wel afgelegen. De internetopties op mijn telefoon timmer ik dan helemaal dicht, daar internetten in het buitenland nogal prijzig is. Kortom, geen internet en zelfs geen tv. Wel een hele stapel boeken en een paar wandelschoenen. Een kleine week complete nieuwsloosheid, het lijkt eng, maar ik kijk er ontzettend naar uit.

Bekijk alle logs van Judith