Ik kan natuurlijk niet spreken over jouw persoonlijke ervaringen, maar zo'n sterke afkeer van alles wat er 'anders' is leeft er bij de meeste Nederlandse christenen niet hoor.
Ik vind het persoonlijk best dat mensen de 'aanval' openen op religie, dat geeft alleen maar meer stof tot discussie. Je moet per saldo toch je overtuigingen testen, want anders heeft het nogal een zwakke basis (je gelooft enkel uit gewoonte en niet omdat je na afweging tot een bepaalde conclusie bent gekomen). Waar ik me echter wel aan stoor zijn aantijgingen die in de richting van gelovigen (en dan vaak christenen) worden gemaakt, zonder enige onderbouwing of nuance.

Ik zou zelfs stellen dat het in de westerse wereld vaak andersom is: de angst zit hem bij niet-gelovigen die de spirituele ervaring (iets dat zij niet kunnen verklaren) van gelovigen schuwen en vaak heel voorbarig conclusies trekken.
Neem jezelf: je generaliseert christenen en geeft aan dat je ze eng vindt. Eerder deze week heb ik ergens op PiBu een reactie gezien dat gelovigen wel achterlijk moesten zijn.
Als ik je nu zeg dat 2 universitaire studies heb afgerond aan universiteiten uit de top 20 van Europa, en je dan vertel dat ik christen ben verandert dat laatste dan je beeld van mij, of van de groep als geheel? Ben ik ineens dommer en/of enger, omdat je nu weet dat ik bepaalde dingen geloof die jij heel anders ziet, of trek ik het 'gemiddelde' omhoog?

Mijn reactie was eigenlijk gericht op wat Judith zei (vandaar ook de inspringing). Dat neemt nog niet weg dat jij direct op mij kunt reageren natuurlijk.

Afkeer van homoseksualiteit is vooral in Amerika een issue in het geloof, maar ook hier speelt dat natuurlijk. Ik heb er zelf bijvoorbeeld heel veel moeite mee dat er verwezen wordt naar bijbelteksten uit heel specifieke vertalingen. Het is zelfs zo dat vertalingen van de bijbel in de laatste paar decennia onderling heel erg verschillen. Er is sterker geïnterpreteerd wat hedendaagse equivalenten zouden, of zo lijkt het in elk geval, met als resultaat dat de teksten een veel strengere of een veel mildere lijn aangeven. Er is minder tekst verhuld in verwarring in de nieuwe vertaling, wat bij de Statenvertaling of de King James versie in het Engels veel meer het geval was. Daarom moet je als gelovigen ook je afwegingen maken als het aankomt op 'het geschrevene', net zoals je dat anderszins zou doen. Blind de pastoor of de dominee volgen is geen geloof en geen overtuiging, maar de informatie die zij leveren kun je wel meenemen in je gedachten en overwegingen.

"Daarnaast claimen gelovigen vaak een monopolie op 'de waarheid'"
Ik heb toevallig ook Hans Teeuwen gezien bij de Meiden van Halal, maar dit is een enigszins lege frase. Net zoals niet-gelovigen zitten gelovigen met vragen als "waar komen we vandaan" "wat doen we hier" en "wat is goed, wat is kwaad", met het enige verschil dat ze die vragen vanuit een ander beginpunt benaderen. Ik zal je eerlijk zeggen dat ik de antwoorden ook niet weet, maar ik denk er wel over na. En dan nog: your guess is as good as mine.

Ik denk ook dat je voorbeeld meer betrekking heeft op xenofobie an sich. Die dominee predikt niet dat men bang moet zijn van moslims, maar je interpreteert (of die interpretatie ook correct is laat ik even in het midden) dat hij op een persoonlijk vlak een bepaald ongemak ervaart als het op moslims aankomt.
Mensen horen nu eenmaal graag bij een groep, maar de makkelijkste manier om een groep te vormen is door grenzen te vormen. Neem 100 mensen en deel ze in in rood en blauw en er bestaat ineens een verbinding binnen iedere groep en een verschil tot de andere groep. Zet daar nog een leider bij en het hele verhaal escaleert. Daar zijn de verkiezingen in Amerika dan weer een sterk voorbeeld van geweest: hoeveel modder is er wel niet gegooid om mensen vooral tegen de ander te keren?