Ik tuur, maar zie weinig. Het stro gaat langzaam op en neer. Er leeft iets daaronder. De voederbakjes zijn leeg. ‘Ze eten!’ roept onze vriend tevreden. Hij zit in het stro en kijkt trots naar het bewegende hoopje. ‘Koelekoelekoele, pierepierepiere!’ Het gekir klinkt schattig uit de mond van een volwassen vent. Mijn lief kijkt verbaasd naar zijn brabbelende maat. De vriend waarmee hij bier dronk en tot diep in de nacht grote mannenpraat kletste, babbelt nu in een onverstaanbare taal met twee kleine onzichtbare biggetjes.

Het begon een aantal maanden geleden. Tot ’s avonds laat klonk er luid geklus en geknutsel vanuit de achtertuin. Het moest en zou een prachtig hok worden, voor de varkentjes. Het wérd een prachtig hok, met een uitgang speciaal voor kleine biggetjes en een knus plekje vol droge, warme stro. ‘Hormonen.’ Ik weet het zeker. Zijn vrouw zit er een beetje bedremmeld bij. ‘Hormonen?’ Ze klopt op haar buikje. ‘Zijn de mijne niet genoeg?’ Met een gelukzalige glimlach neemt ze een slok van haar zwarte koffie (ze wálgt van koffie) en hapt van haar augurk, gedoopt in versgeklopte slagroom. In plaats van in volle gloria samen zwanger op de bank namenboekjes te bestuderen, is haar lief als een bezeten doe-het-zelver in de weer.

Wij eten chocola of augurken. We gaan winkelen en veel schoenen kopen. En soms liggen we met grote tranende ogen onder een dekentje op de bank naar vrouwenfilms te kijken. En vooruit, we kopen, zelfs al we niet zwanger zijn, soms stiekem van die piepkleine sokjes. Wij vrouwen zijn zo simpeltjes. Mánnen met hormonen zijn daarentegen gewoonweg fascinerend. Zich rot geschrokken van de eerste echo (het heeft al een neus!) weet de arme man gewoonweg niet waar hij moet beginnen om alle dingen die hij nog wilde doen vóór hij Volwassen en Vader zou worden, binnen negen maanden te voltooien. Sommige mannen beleggen in die wij-zijn-samen-zwanger-maanden zoveel mogelijk mannenavonden met bier en dartspelen, genoeg om de komende achttien jaar op te teren. Anderen verliezen zich in het idee dat een baby ontzettend snel gaat groeien en rennen en verbouwen alles wat los en vast zit. Onze vriend zit nu met nesteldrang en al, elke dag in het stro om vrienden te worden met twee minibiggen. Dat vindt kleine Henkje later vast leuk. Of Bertje. Of Madelief. Of Merel.

Bekijk alle logs van Rule